می‌شوند ) و واقعیت خاصه عضوی ، و در این پدیده هیچ‌گونه حکمی موجود نیست‌ و در نتیجه صواب و خطایی نیز موجود نخواهد بود ، مثلا چشم در اثر تماس‌ ویژه‌ای که با اجسام خارج می‌گیرد اشعه‌ای وارد چشم شده و با خواص هندسی و فیزیکی

&gt " در زندگی معمولی ، صحیح و غلط را کاملا متضاد فرض نموده مقابل هم‌ قرار می‌دهند : یک چیز یا صحیح است یا غلط ، شق ثالث ندارد ، و حال‌ آنکه مکتب دیالکتیک در هر یک از مراحل شناختن ، یک جزء صحیح و یک‌ جزء غلط معتقد است " . در صفحه ٢٨ می‌گوید : " در قرن گذشته می‌گفتیم اتم جزء لا یتجزی و آخرین حد تجزیه ماده است . این ادعا هم صحیح و هم غلط بود ، صحیح بود زیرا اصول صنعت عظیم شیمی بر روی آن بنا شد . چطور می‌توان گفت چنین فرض غلط است ؟ اما در عین حال‌ که حقیقت دارد غلط هم هست زیرا در آن چیز که " اتم " نامیده می‌شد اجزاء دیگر یعنی الکترون و پوزیترون و نویترون و غیره پیدا شده " . این گفته‌ها به قدری بی‌ارزش و بی‌اعتبار است که قابل توجه کردن نیست . راستی شرم‌آور است پس از هزارها سال رنج و زحمت که بشر در راه علم و فلسفه کشیده و موفقیتهایی که در این زمینه کسب کرده است تا آنها را به‌ این مرتبه عالی رسانده است یک دسته پیدا شوند و به نام علم و فلسفه‌ اینطور رطب و یا بس به هم ببافند و با کمال وقاحت خیالات پوچ خود را به عنوان عالی‌ترین افکار فلسفی معرفی کنند . به قدری این گفته‌ها بی‌اساس است که خودشان گاهی مجبور می‌شوند پای‌ فرضیه‌ها را به میان کشیده از یک جزء صحیح و یک جزء دیگر غلط صحبت به‌ میان آورند . مثل اینکه گمان کرده‌اند سایر مردم منکرند که ممکن است یک‌ جزء یک فرضیه صحیح و یک جزء دیگر آن فرضیه غلط بوده باشد ، در صورتی که‌ قصه یک جزء غلط و یک جزء صحیح ، با مثالهایی که خودشان ذکر می‌کنند سازگار نیست . در مثال ژرژ پولیتسر ( باران گرفت ) کدام جزئش صحیح و کدام جزئش غلط است ؟ در مثال اتم که در قرن نوزدهم مدعی بودند اتم قابل‌ تجزیه نیست کدام جزئش صحیح و کدام جزئش غلط بود ؟ &gt