" حقیقت عبارت است از فکری که تمام اذهان در یک زمان در آن وفاق‌ داشته باشند " .
وی توافق تمام اذهان را در یک زمان علامت حقیقت نمی‌داند بلکه می‌گوید معنای حقیقت غیر از این نیست .
فلیسین شاله [١] که درباره " حقیقت " عقیده اگوست کنت را اختیار کرده ، در فلسفه علمی فصل " ارزش و حدود علم " می‌گوید : " معمولا در تعریف حقیقت ( یا صدق ) می‌گویند که آن مطابقت فکر با موضوع خود و یا مطابقت فکر با واقع است ، اما این تعریف نه بر حقایق‌ ریاضی که موضوع آنها وجود خارجی ندارد درست منطبق می‌شود و نه بر حقایق‌ نفسانی که وجود آنها کاملا ذهنی است و نه به حقایق تاریخی که موضوع آنها بر حسب تعریف از بین رفته است . صادق بودن این تعریف درباره حقایق‌ تجربی هم خالی از اشکال نیست زیرا برای ذهن ، موضوع خارجی جز یک دسته‌ احساس و صور چیز دیگری نیست " .
تا آنجا که می‌گوید : " بر حسب گفته پر مغز اگوست کنت وصف بارز حقیقت این است که وفاق‌ تمام افکار را در ذهن فرد و توافق تمام اذهان افراد جامعه انسانی را در یک زمان به حصول می‌آورد و وحدت معنوی ایجاد می‌کند " .
ویلیام جیمز [٢] روان‌شناس و فیلسوف معروف امریکایی و یکی از مؤسسین فلسفه پراگماتیسم [٣] " حقیقت " را طور دیگری تعریف می‌کند ، وی می‌گوید : " حقیقت عبارت است از فکری که در عمل تأثیر نیکو دارد " .
این دانشمند جمله " مفید است " و جمله " حقیقت است " را مرادف‌ یکدیگر قرار می‌دهد ، مفید بودن در عمل را علامت حقیقت نمی‌داند بلکه‌ می‌گوید معنای حقیقت

. [١] Felicien Challaye . [٢] William James . [٣] pragmatism