در حديثى امام صادق عليه السلام فرموده‌اند: جلوى چشم مردم صدقه نده، تا تو را ستايش كنند. زيرا اگر چنين كنى، هر آينه پاداش خود را گرفته‌اى، بلكه اگر با دست راستت صدقه دادى دست چپت خبردار نشود؛ زيرا آن كس كه به خاطر او پنهانى صدقه مى‌دهى، پاداش تو را آشكارا خواهد داد. [٢]

همچنين مى‌فرمايند:

«إنّ صَدَقَةَ الليلِ تُطفِى‌ءُ غَضَبَ الرَّبّ، وَتَمحُو الذَّنبَ العظيم‌

؛ صدقه شبانه، خشم پروردگار را فرو مى‌نشاند وگناه بزرگ را پاك مى‌كند». [٣]

هفتم: انفاق بايد همراه با اخلاص باشد؛ «يُنفِقُونَ أَمْوَ الَهُمُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ»؛ كسانى كه اموال خود را براى خشنودى خداوند انفاق مى‌كنند». [٤]

هشتم: آنچه را كه انفاق مى‌كند كوچك و كم اهميّت بشمرد؛ «وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ»؛ و منّت مگذار و عملت را بزرگ مشمار». [٥]

مطلب دوم: امام مى‌فرمايند: هنگامى كه انسان اجلش فرا مى‌رسد تمام اعمالش در مقابل چشمش مجسّم مى‌شود.

در اين زمينه دو بحث را كه مربوط به اين قسمت حديث است به طور مختصر توضيح مى‌دهيم:

١. تجسّم اعمال‌

انسان در واپسين لحظه عمرش وقتى كه چشم برزخى او باز مى‌شود آنچه كه‌

[١]. نهج البلاغه، خطبه ١١٠

[٢]. بحارالانوار، ج ٧٨، ص ٢٨٤

[٣]. بحارالانوار، ج ٩٧، ص ١٢٥

[٤]. سوره بقره، آيه ٢٦٥

[٥]. سوره مدثر، آيه ٦