گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨ - ١٤ چهار صفت ناپسند
مخلوقات هست انفاق نكند و بخل بورزد از موجودات ديگر پستتر خواهد بود و جز ننگ و عار چيز ديگرى نصيبش نخواهد شد.
رواياتى كه در نكوهش بخل بيان گرديده بسيار است كه نمونه هايى از آن را ذكر مىكنيم:
١. حضرت على عليه السلام فرمودهاند:
«الْبُخْلُ بِالمَوجودِ سُوءُ الظَّنِّ بِالْمَعْبودِ
؛ بخل ورزيدن به آنچه در دست دارى بدگمانى به معبود است». [١]
٢. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودهاند:
«أقَلُّ النّاسِ راحةً البخيلُ
؛ آدم بخيل كمتر از همه مردم آسايش دارد». [٢]
٣. على عليه السلام مىفرمايند:
«لَيْسَ لِبَخيلٍ حَبيبٌ
؛ بخيل هيچ دوستى ندارد». [٣]
٤. از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت شده است:
«البخيلُ حَقّاً مَنْ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصِلِّ عَلَىَ
؛ بخيل واقعى كسى است كه نام من نزد او برده شود و بر من درود نفرستد». [٤]
٥. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودهاند: بخيلترين مردم كسى است كه در پرداخت آنچه خدا بر او واجب گردانيده است بخل ورزد. [٥]
٦. و همان حضرت فرموده است:
«انّ أبخَلَ النّاسِ مَن بَخِلَ بِالسَّلامِ
؛ بخيلترين مردم كسى است كه در سلام كردن بخل ورزد». [٦]
٧. امام صادق عليه السلام مىفرمايند: هر كس خانهاى داشته باشد و مؤمن به سكونت در آن نيازمند باشد و او آن را از مؤمن باز دارد، خداوند مىفرمايد: فرشتگان من بندهام در سكونت دنيا بر بندهام بخل ورزيد. سوگند به عزّت خودم كه او هرگز
[١]. ميزان الحكمه، ج ١، ص ٣٧٥
[٢]. بحارالانوار، ج ٧٣، ص ٣٠٠
[٣]. ميزان الحكمه، ج ١، ص ٣٧٦
[٤]. بحارالانوار، ج ٧٣، ص ٣٠٦
[٥]. همان مدرك، ص ٣٠٠
[٦]. همان مدرك، ج ٧٦، ص ٤