گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤ - ١٣ عامل تحقير، ذليل و توهين
فروخته است. خوشا به حال كسى كه اختيار زبانش در دست اوست كه در اين صورت مىتواند از آن بهرههاى فراوان ببرد.
در حديثى على عليه السلام فرموده است:
«اللِّسانُ ميزانُ الإنسانِ
؛ زبان، وسيله سنجش انسان است». [١]
و همان حضرت مىفرمايند:
«إذا أصْبَحَ ابنُ آدَمٍ فإنَّ الأعْضاءَ كُلَّها تُكَفِّرُ اللِّسانَ فَتَقولُ: إتّقِ اللَّهَ فِينا فإنَّما نحقُ بِكَ، فإنِ اسْتَقَمْتَ استَقَمْنا وإنِ اعْوَجَجْتَ اعْوَجَجْنا؛
چون آدمى صبح كند، همه اندامها در برابر زبان كرنش كرده و مىگويند: تقواى الهى را درباره ما رعايت كن، زيرا ما به تو بستگى داريم، اگر راست باشى، راست هستيم و اگر كج شوى، ما نيز كج مىشويم». [٢]
امام على عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه فرمود:
«لَا يَسْتَقِيمُ إِيمَانُ عَبْدٍ حَتَّى يَسْتَقِيمَ قَلْبُهُ. وَ لَايَسْتَقِيمُ قَلْبُهُ حَتَّى يَسْتَقِيمَ لِسَانُهُ، فَمَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ يَلْقَى اللَّهَ تَعَالَى وَ هُوَ نَقِيُّ الرَّاحَةِ مِنْ دِمَاءِ الْمُسْلِمِينَ وَ أَمْوَالِهِمْ، سَلِيمُ اللِّسَانِ مِنْ أَعْرَاضِهِمْ، فَلْيَفْعَلْ؛
ايمان هيچ بندهاى درست نشود، تا آنكه دلش درست شود و دلش درست نشود، تا آنگاه كه زبانش درست شود. بنابراين هر كس از شما كه مىتواند با دستى نيالوده به خون و اموال مسلمانان و زبانى سالم از ريختن آبرو و حيثيت ايشان خداوند را ديدار نمايد، بايد چنين كند». [٣]
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودهاند:
«سَلامَةُ الإنسانِ فى حِفْظِ اللِّسانِ
؛ سلامت انسان، در نگهدارى زبان است». [٤]
و از على عليه السلام روايت شده است كه:
«مَنْ حَفِظَ لِسانَهُ سَتَرَ اللَّهُ عَوْرَتَهُ
؛ هر كه زبانش را نگهدارد، خداوند عيبش را بپوشاند». [٥]
[١]. ميزان الحكمه، ج ٨، ص ٤٩٠
[٢]. صحيح ترمذى، ج ٩، ص ٢٤٧؛ به نقل از ميزان الحكمه، ج ٨، ص ٤٩٤
[٣]. نهجالبلاغه، خطبه ١٧٦
[٤]. بحارالانوار، ج ٧١، ص ٢٨٦
[٥]. همان مدرك، ص ٢٨٣