گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦١ - ١٤ چهار صفت ناپسند
را از من ايمن بداند در روز رستاخيز او را هراسان كنم و اگر در دنيا از من بترسد در روز قيامت او را ايمن گردانم». [١]
امام على عليه السلام مىفرمايند:
«الخَوْفُ سِجْنُ النَّفْسِ عَنِ الذُّنُوبِ، وَرادِعُها عَنِ الْمَعاصى
؛ ترس، بازداشتگاه نفس از گناهان وجلوگيرنده آن از نافرمانىهاست». [٢]
و همان حضرت فرموده است:
«مَنْ كَثُرَتْ مَخَافَتُهُ قَلَّتْ آفَتُهُ؛
آن كه ترس او زياد باشد، كمتر آسيب ببيند». [٣]
و فرمود:
«الخَوْف مَظَنّة الأمْنِ؛
ميوه ترس، امنيّت است». [٤]
در جمله سوم امام مىفرمايند: فقر انسان باهوش را گنگ مىكند و نمىگذارد حرف خود را بزند.
ايات در باب فقر فراوان است كه بعضى از روايات فقر را نكوهش مىكند و بعضى از روايات فقر را ستايش مىكنند و ما خلاصه اين دو دسته روايات را ذكر مىكنيم و سپس به بررسى اين روايات مىپردازيم.
در مورد نكوهش فقر، رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايند:
«كادَ الْفَقْرُ أَنْ يَكُونَ كُفْراً
؛ نزديك است كه فقر به كفر بينجامد». [٥]
و همان حضرت فرموده است:
«أللَّهُمَّ إنّى أعوذُ بِكَ مِنَ الْكُفْرِ والفَقْرِ، فقالَ رجلٌ: أَيَعْدلانِ؟ قالَ: نَعَم
؛ بارخدايا من از كفر و فقر به تو پناه مىبرم. مردى عرض كرد: آيا اين دو با هم برابرند؟ فرمود: آرى». [٦]
ازامام على عليه السلام روايت شدهاست:
«الْفَقْرُ الْمَوْتُ الْأَكْبَرُ
؛ فقر، مرگ بزرگ است». [٧]
[١]. بحارالانوار، ج ٧٠، ص ٣٧٩
[٢]. ميزان الحكمه، ج ٣، ص ١٨٣
[٣]. همان مدرك
[٤]. ميزان الحكمة، ج ٣، ص ١٨٦
[٥]. اصول كافى، ج ٢، ص ٣٠٧
[٦]. كنز العمال، به نقل از ميزان الحكمه، ج ٧، ص ٤٩٨
[٧]. نهج البلاغه، حكمت ١٦٣