زمين براى شما خارج ساخته‌ايم (از منابع و معادن و درختان و گياهان)، انفاق كنيد، و براى انفاق، به سراغ اموال بى‌ارزش نرويد در حالى كه خودِ شما، (به هنگام پذيرش اموال) حاضر نيستيد آنها را بپذيريد، مگر از روى اغماض و كراهت، و بدانيد خداوند، بى‌نياز و ستوده است». [١]

دوم: از اموالى كه مورد نياز شماست انفاق كنيد؛ «وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ»؛ آنها ديگران را بر خود مقدم مى‌دارند هر چند خودشان به شدّت نيازمند باشند». [٢]

سوم: به كسانى انفاق كنيد كه سخت به آن نيازمندند.

چهارم: انفاق بايد از اموال حلال باشد چون خداوند فقط آنها را مى‌پذيرد؛

«إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ»؛ خداوند تنها از پرهيزكاران مى‌پذيرد». [٣]

در حديثى رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده‌اند:

«لا يَقْبَلُ اللَّهُ صَدَقَةً مِن غُلولٍ‌

؛ خداوند هيچ گاه انفاقى را كه از طريق خيانت است، نمى‌پذيرد». [٤]

در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم كه شخصى خدمت حضرت عرض كرد: دو آيه در قرآن است كه من هر چه به آنها عمل مى‌كنم نتيجه نمى‌گيرم. امام فرمود: كدام آيه است. عرض كرد: يكى آيه‌ «ادْعُونِى أَسْتَجِبْ لَكُمْ»؛ مرا بخوانيد تا (دعاى) شما را اجابت كنم». [٥] من خدا را مى‌خوانم اما دعايم مستجاب نمى‌شود.

(امام جواب داد) آيه دوم اينكه خداوند مى‌فرمايد: «وَمَا أَنفَقْتُمْ مِنْ شَىْ‌ءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ» [٦] اما من در راه خدا انفاق مى‌كنم ولى چيزى كه جاى آن را پر كند عايد من‌

[١]. سوره بقره، آيه ٢٦٧

[٢]. سوره حشر، آيه ٩

[٣]. سوره مائده، آيه ٢٧

[٤]. تفسير نمونه، ج ٢٣، ذيل آيات ٧-/ ١١ سوره حديد

[٥]. سوره بقره، آيه ٢٦٧

[٦]. سوره سبأ، آيه ٣٩