گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٣ - ٣٧ نعمتهاى الهى

٣٧: نعمت‌هاى الهى‌

حضرت على عليه السلام مى‌فرمايند:

«إذا وَصَلَتْ إلَيَكُمْ أَطْرَافُ النِّعَمِ فَلا تُنَفِّرُوا أَقْصاها بِقِلَّةِ الشُّكْرِ

؛ هنگامى كه نشانه‌هاى نعمت پروردگار آشكار شد و مقدّماتش به شما رسيد، با ناسپاسى و كمى شكر دنباله آن را از خود دور نسازيد». [١]

براى روشن اين حديث بايد به سه نكته توجّه كنيم:

نكته اوّل: نعمت‌هايى كه به سراغ انسان مى‌آيد مى‌تواند عوامل مختلفى داشته باشد:

گاهى اين نعمت‌ها پاداشى است كه در مقابل اعمال خير خود به دست مى‌آورد؛ چرا كه خداوند كار هيچ كس را بدون پاداش نمى‌گذارد و پاداش بيشتر اين افراد را در همين دنيا مى‌دهد.

و گاهى نعمت‌هاى خداوند يك نوع عذاب و مجازات است كه در روايات ما به نعمت استدراج معروف است؛ يعنى هنگامى كه شخص گناه مى‌كند؛ خداوند او را تنبيه مى‌كند تا بيدار شود؛ ولى اگر در مراحل بعدى بر اثر زيادى گناه به حدّى برسد كه تنبيهات فايده نداشته باشد در نتيجه خداوند به او نعمت مى‌دهد

[١]. نهج البلاغه، حكمت ١٣