گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٥ - ٣٤ مرگ
١. حقيقت مرگ
مرگ يك امر عدمى نيست بلكه مرگ از نظر قرآن يك امر وجودى و انتقال از جهانى به جهان ديگر است، لذا مىبينيم كه قرآن از مرگ تعبير به تَوَفَّى» مىكند كه به معناى باز گرفتن و دريافت روح از بدن است.
در روايات، تعبيرات مختلفى درباره حقيقت مرگ شده است از امام سجاد عليه السلام درباره مرگ سؤال شد امام فرمود: مرگ براى مؤمن مانند كندن لباس چركين و پر حشره است، و گشودن غل و زنجيرهاى سنگين، و تبديل آن به فاخرترين لباسها، و خوشبوترين عطرها، و راهوارترين مركبها و مناسبترين منزلهاست. و براى كافر مانند كندن لباسى است فاخر، و انتقال از منزلهاى مورد علاقه، و تبديل آن به چركترين و خشنترين لباسها، و وحشتناكترين منزلها و بزرگترين عذابها. [١]
از امام جواد عليه السلام همين سؤال شد، حضرت فرمودند:
«هُو النُّومُ الّذى يأتيكُم كُلَّ ليلَةٍ إلّاأنَّهُ طَويلٌ مُدَّتُهُ، لا يُنتَبَهُ مِنْهُ إِلَّا يَومَ القيامةِ
...؛ مرگ همان خوابى است كه هر شب به سراغ شما مىآيد، جز اينكه مدّتش طولانى است و انسان از آن بيدار نمىشود تا روز قيامت ...». [٢]
امام حسين عليه السلام در كربلا و روز عاشورا هنگامى كه جنگ شدت مىگيرد در مورد حقيقت مرگ مىفرمايد:
«صَبْراً بَنِى الْكِرامِ، فَمَا المُوتُ إِلَّا قَنْطَرَةٌ تَعْبُرُ بِكُمْ عَنِ الْبُؤُسِ وَالضَّرَّاءِ إِلَى الْجِنانِ الواسِعَةِ وَالنَّعيمِ الدَّائِمَةِ فَأيُّكُمْ يَكْرَهُ أَنْ يَنْتَقِلَ مِنْ سِجْنٍ إلى قَصْرٍ؟ وَما هُوَ لِأَعْدائِكُم إِلّا كَمَنْ يَنْتَقِلُ مِنْ قَصْرٍ إِلى سِجْنٍ وَعَذابٍ إِنَّ أَبى حَدَّثَنى عَنْ رسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: إنَّ الدُّنْيا سجنُ المُؤمنِ وَجَنَّةُ الكافِرِ، والموتُ جِسْرُ هؤلاءِ الى جَنَّاتِهِمْ وَجِسْرُ هؤلاءِ إلى جَحيمِهِمْ، وَما كَذِبْتُ وَلا كُذِّبْتُ
؛ شكيبايى كنيد
[١]. معانى الاخبار، ص ٢٨٩
[٢]. بحارالانوار، ج ٦، ص ١٥٥