گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٤ - ٣٠ خداوند ستّار العيوب است
و همان حضرت فرمودند:
«مَنْ عابَ عِيْبَ، وَمَنْ شَتَمَ اجِيبَ
؛ هر كه عيبجويى كند، عيبجويى شود و هر كه دشنام دهد، پاسخ شنود». [١]
به فرموده امام صادق عليه السلام:
«الأثرارُ يَتْبَعونُ مَساوِىءَ النّاسِ وَيَتركُونَ مَحاسِنَهُم كَما يَتْبَعُ الذُّبابُ المَواضعَ الفاسِدَة مِن الجَسَدِ وَيَتْرُكُ الصَّحِيحُ؛
افراد عيبجو همانند مگس هستند كه روى ناپاكىها و آلودگىها مىنشينند و دنبال كارهاى زشت و عيبها مردم هستند و خوبىهاى آنان را ناديده مىگيرند». [٢]
نسبت به اين گونه افراد كه كارشان عيبجويى و اشاعه فحشا در جامعه است بايد بىاعتنا بود و به سخنانشان ترتيب اثر نداد تا ناچار شوند از كار زشتشان دست بردارند.
«محمد بن الفضيل، عن أبي الحسن الأوّل عليه السلام قال: قلتُ له: جُعِلتُ فِداكَ، الرجُلُ مِن إخواني يَيْلُغني عنه الشيءُ الذي أكرَهُه فأسْأله عن ذلك فيُنكِرُ ذلك وقد أخبَرَني عنه قَومٌ ثِقات؟ فقال لي: يا محمّد كُذِّبْ سَمْعَكَ وَبَصَركَ عَنْ أخِيكَ فإنْ شَهِدَ عِندَكَ خَمْسُونَ قسَامةٌ وَ قالَ لَكَ قَوْلًا فَصدِّقْهُ وكذِّبْهُم، لا تُذِيعَنّ عليه شيئاً تَشِية بِه وتَهْدِمُ به مروءَتَهُ فتكونَ مِن الّذين قال اللَّه في كتابه
«إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِى الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ» [٣]؛ شخصى به نام محمد بن فضيل مىگويد: خدمت امام هفتم عليه السلام رسيدم و عرض كردم: فدايت شوم، درباره يكى از برادران دينى من كارى را نقل مىكنند كه من آن را ناخوش دارم ولى هنگامى كه از خود او سؤال مىكنم انكار مىكند با اينكه گروهى از افراد موثق و مورد اعتماد اين خبر را براى من نقل كردند. امام عليه السلام فرمود: اى محمد گوش و چشم خود را در مقابل برادر
[١]. ميزان الحكمه، ج ٧، ص ١٥١
[٢]. سفينة البحار، ج ٢، ص ٢٩٥
[٣]. سوره نور، آيه ١٩