گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٠ - ٣٩ صدقه و أجل
و پرورش دهى». [١]
رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايند:
«أرضُ القِيامَةِ نارٌ، ما خَلا ظِلَّ المؤمِنِ فإنَّ صَدَقَتَهُ تُظِلُّه
؛ زمين قيامت يك پارچه آتش است؛ به جز سايه مؤمن زيرا صدقهاش بر او سايه مىافكند». [٢]
و همان حضرت فرموده است:
«كُلُّ امرِىء في ظِلِّ صَدَقَتِهِ حَتّى يُقْضى بَيْنَ النّاسِ؛
روز قيامت هر كسى در سايه صدقه خود است، تا آن كه ميان مردم داورى شود». [٣]
و باز از همان حضرت روايت شده است كه:
«إنّ الصَّدَقَةَ لَتُطْفِىءُ غَضَب الرَّبِّ؛
صدقه، خشم پروردگار را فرو مىنشاند». [٤]
و در جايى ديگر مىفرمايند:
«الصَّدَقَةُ جُنَّةٌ منَ النّارِ
؛ صدقه سپرى است در برابر آتش». [٥]
و فرمودهاند:
«الصَّدَقَةُ تَدْفَعُ سَبْعينَ نَوْعاً مِن أَنْواعِ الْبَلاءِ أهْوَنُها الجُذَامُ والبَرَصُ؛
صدقه، هفتاد نوع بلا را دفع مىكند كه سادهترين آنها جذام و پيسى است». [٦]
و از آن حضرت روايت كردهاند كه:
«الصَّدَقَةُ تَدفَعُ مِيتَةَ السُّوءِ
؛ صدقه از مردن بد و دلخراش جلوگيرى مىكند». [٧]
و همچنين مىفرمايند:
«تَصَدَّقُوا ودَاوُوا مَرْضاكُم بالصَّدَقةِ فإنّ الصَّدَقَةَ تَدْفَعُ
[١]. سوره توبه، آيه ١٠٣
[٢]. اصول كافى، ج ٤، ص ٣
[٣]. ميزان الحكمه، ج ٥، ص ٣١٨
[٤]. همان مدرك
[٥]. همان مدرك
[٦]. همان مدرك، ص ٣٢١
[٧]. همان مدرك