گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨١ - ١٩ عفو هنگام قدرت
امام سجّاد عليه السلام در دعاى مكارم الاخلاق از خدا مىخواهد:
«وَسَدِّدْني لِأنْ اعارِضَ مَنْ غَشَّنِي بالنُّصْحِ وأجْزِي مَنْ هَجَرَنِي بِالبِرِّ واثيبَ مَن حَرَمَني بِالبَذْلِ واكافِىءُ مَنْ قَطَعَنِي بالصِّلَةِ وَاحالِفَ مَنِ اغْتابَنِي إلى حُسْنِ الذِّكْرِ وأنْ أشكُرَ الحَسَنَةَ واغْضِيَ عَنِ السَّيِّئَةِ؛
خدايا مرا ثابتقدم و استوار بدار، تا با ناخالصان دغلكار، خيرخواهانه برخورد كنم، و هر كس از من دورى گزيد، من به او نيكى كنم، و به هر كس كه مرا محروم كرده، بذل و عطا كنم، و با آن كه با من قطع رابطه كرده، بپيوندم، و كسى را كه غيبت مرا كرده است، به خوبى ياد كنم، توفيقم بده كه نيكى را سپاسگزار باشم، و از بدى چشم بپوشم و درگذرم». [١]
حضرت على عليه السلام مىفرمايند:
«عاتِبْ أَخَاكَ بِالْإِحْسانِ إلَيْهِ وَارْدُدْ شَرَّهُ بِالْإِنْعَامِ عَلَيْهِ
؛ برادرت را در برابر كار خلافى كه انجام داده است به وسيله نيكى سرزنش كن، و شر او را از طريق انعام و احسان به او برگردان». [٢]
رسول خدا صلى الله عليه و آله در پاداش كسانى كه عفو مىكنند مىفرمايند:
«اذا كانَ يومُ القِيامَةِ نَادى مُنادٍ: مَنْ كانَ أجْرُهُ عَلَى اللَّهِ فَلْيَدخُلِ الجنَّةَ، فَيُقال: مَن ذَا الَّذِي أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ؟ فَيُقال: العَافُونَ عَنِ النّاسِ، يَدخُلونَ الجنّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ؛
هنگامى كه روز قيامت مىشود كسى از سوى خداوند ندا مىدهد كه هر كس اجر او بر خداست وارد بهشت شود، گفته مىشود: چه كسى اجرش بر خداست؟ در جواب به آنها مىگويند: كسانى كه مردم را عفو كردند، آنها بدون حساب داخل بهشت مىشوند». [٣]
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده است:
«عَلَيْكُمْ بالعَفْوِ، فإنَّ العَفْوَ لايَزِيدُ العَبْدَ إلّاعِزّاً، فَتَعافُوا يُعِزِّكُمُ اللَّهُ؛
بر شما باد به گذشت، زيرا كه گذشت جز بر عزّت بنده نمىافزايد. پس يكديگر را گذشت كنيد، تا خداوند شما را عزّت بخشد». [٤]
[١]. صحيفه سجّاديه، دعاى ٢٠ (دعاى مكارم الاخلاق)
[٢]. نهجالبلاغه، حكمت ١٥٨
[٣]. تفسير نمونه، ج ٢٠، ذيل آيات ٣٧-/ ٤٠ سوره شورى
[٤]. اصول كافى، ج ٢، ص ١٠٨