وَفُرُشِ الحَرِيرِ والدِّيباجِ؟ فَقالَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: اولئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ طَيِّباتَهُمُ وَهِيَ وَشِيْكَةُ الانْقِطَاعِ، وإنَّما اخِّرَتْ لَنا طَيِّباتُنا؛

روزى عمر خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد در حالى كه آن حضرت به حصيرى از برگ خرما خوابيده بود و قسمتى از بدن مباركش روى خاك قرار داشت، و متكايى از الياف درخت خرما زير سر داشت، سلام كرد و نشست، گفت: تو پيامبر خدا و بهترين خلق خدا هستى، كسرى و قيصر بر روى تختهاى طلا و فرشهاى ابريشمى مى‌خوابند، ولى شما اين چنين. پيامبر فرمود: آنها گروهى هستند كه طيباتشان در اين دنيا به آنها داده شده، و به زودى قطع مى‌شود، ولى طيبات ما براى قيامت ذخيره شده است. [١]

٢.

«عن الإمام الباقر عليه السلام أنّه أتِيَ يَوْماً بحَلْوى‌ فَامْتَنَع مِن تَناوُلِها فقالوا: أتراها حراماً؟ قال: لا، ولكنّي أخْشى‌ أنْ تَتُوقَ نَفْسِي فَأطْلُبُه؛

روزى مقدارى حلواى مخصوص خدمت امام باقر عليه السلام آوردند، حضرت از خوردن آن امتناع كردند، عرض كردند: آيا آن را حرام مى‌دانى؟ فرمود: نه، من از اين مى‌ترسم كه نفسم به آن مشتاق گردد و پيوسته به دنبال آن باشم». [٢]

٣. على عليه السلام تمايل به خوراكى از جگر بريان با نان نرم داشت يك سال گذشت و به اين خواست خود ترتيب اثر نداد، روزى به امام حسن عليه السلام دستور تهيّه آن را داد در حالى كه حضرت روزه داشت، خوراك براى افطار آماده شد، هنگامى كه مى‌خواست افطار فرمايد سائلى به در خانه آمد، امام عليه السلام فرمود: اين غذا را به سائل بده مبادا هنگامى كه نامه اعمال ما در فرداى قيامت خوانده مى‌شود به ما بگويند:

«اذْهَبْتُم طَيِّباتِكُم فى‌ حَياتِكُمُ الدُّنيا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِها»؛ [٣]

شما طيبات خود را در دنيا گرفتيد و به آن متمتع شديد». [٤]

[١]. مجمع البيان، ج ٩، ص ٨٨

[٢]. تفسير نمونه، ج ٢١، ذيل آيات ٢٠ سوره احقاف‌

[٣]. سوره احقاف، آيه ٢٠

[٤]. تفسير نمونه، ج ٢١، ذيل آيات ٢٠ سوره احقاف‌