گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٠ - ٣١ چرخش بين مال و جان و دين
الكافِرَ مِنْها شَرْبَةَ ماءٍ [١]
؛ اگر دنيا به اندازه بال مگسى نزد خدا وزن داشت خداوند به كافر حتّى يك شربت آب نمىنوشانيد».
٢. امام على عليه السلام فرموده است:
«إحْذَرُوا الدُّنيا فَإنَّ فى حَلالِها حِساباً وَفى حَرامِها عِقاباً وَأَوَّلُها عَناءٌ وَآخِرُها فَنَاءٌ
...؛ از دنيا برحذر باشيد كه در حلال آن حساب و در حرامش كيفر است. آغازش رنج و زحمت و پايانش نابودى است». [٢]
و همان حضرت فرمود:
«الدُّنيا تَغُرُّ وَتَضُرُّ وَتَمُرُّ». [٣]
جمع بين اين دو دسته آيات و روايات به اين است كه: آنجا كه از دنيا و مواهبش نكوهش مىكند، منظور كسانى هستند كه اين زندگى را هدف خود قرار داده و آخرت را به دنيا مىفروشند و براى رسيدن به دنيا از هيچ خلاف و جنايتى ابا ندارند. امّا آنجا كه دنيا را تعريف و تمجيد مىكند جايى است كه از اين دنيا و مواهب آن به عنوان وسيلهاى براى رسيدن به سعادت و تكامل معنوى استفاده مىكنند. لذا حضرت على عليه السلام مىفرمايند:
«مَنْ أَبْصَرَ بِها بَصَّرَتْهُ، وَمَنْ أَبْصَرَ إلَيْها أعْمَتْهُ
؛ كسى كه به دنيا به عنوان يك وسيله بنگرد چشمش را بينا مىكند، و كسى كه به عنوان يك هدف نگاه كند نابينايش خواهد كرد». [٤]
در همين زمينه امام باقر عليه السلام فرموده است:
«نِعْمَ العَوْنُ الدُّنيا عَلى طَلَبِ الآخِرَةِ
؛ دنيا كمك خوبى است براى رسيدن به آخرت». [٥]
يكى از ياران امام صادق عليه السلام خدمت آن حضرت آمد و شكايت كرد كه ما دنبال دنيا هستيم و به آن علاقهمنديم. امام عليه السلام فرمود: با اين ثروت دنيا چه
[١]. تفسير كشّاف، ج ٤، ص ٢٥٠
[٢]. بحارالانوار، ج ٧٨، ص ٢٣
[٣]. نهج البلاغه، حكمت ٤١٥
[٤]. همان مدرك، خطبه ٨٢
[٥]. وسائل الشيعه، ج ١٢، ص ١٧