در مورد افشاى اسرار اولياء اللَّه و ائمّه عليهم السلام روايات فراوانى وجود دارد كه تأكيد شده بر كتمان اين اسرار و اين اسرار ممكن است اشاره به مقامات معصومين عليهم السلام باشد كه اگر دشمنان از آن آگاه شوند حمل بر غلوّ مى‌كنند و آن را دستاويزى براى تكفير شيعيان و از ميان بردن آنها مى‌كنند يا اشاره به اسرار آنها در مورد نشر مكتب اهل بيت عليهم السلام است كه براى دشمنان اهل‌بيت عليهم السلام حساسيت‌برانگيز بود و يا اشاره به زمان قيام امام قائم (عج) است، و همان گونه كه بعضى از روايات اشاره دارد، بعضى از ائمّه عليهم السلام تصميم به قيام در برابر حكومت‌هاى ناسالم را داشتند، ولى چون گروهى از شيعيان ناآگاه اسرار را افشا كردند، آن قيام، عقيم شد.

يكى از شاخه‌هاى رازدارى، حفظ اسرار نظامى و سياسى كشور است، لذا مى‌بينيم رسول خدا صلى الله عليه و آله هم خودش نسبت به اين مسأله اهميّت مى‌داد و هم اصحاب و يارانش را به آن توصيه مى‌كرد. و ائمّه عليهم السلام هم در اين زمينه تأكيد زيادى داشتند كه نمونه‌هايى از آن را ذكر مى‌كنيم:

١. در جنگ احد وقتى لشكر قريش در اردوگاه خود مستقر شدند، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله «حباب بن منذر جموح» را مخفيانه براى كسب خبر ميان آنها فرستاد و به او فرمود: چون برگشتى نزد هيچ يك از مسلمانان به من گزارش نده (پيامبر صلى الله عليه و آله احتمال مى‌داد بين نيروهاى خودى نيز جاسوسانى از دشمن باشند) مگر اينكه بگويى دشمن را اندك ديده‌اى، حباب برگشت، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: چه ديدى؟ گفت: اى رسول خدا عددشان را سه هزار تخمين زدم ممكن است اندكى كم يا بيش باشند، دويست اسب همراه دارند و حدود هفتصد نفر نيزه‌دار، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: آيا زن‌ها را هم ديدى؟ گفت: آرى زن‌هايى را ديدم كه دائره و طبل داشتند.

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: مى‌خواهند قوم را تحريك كنند و كشته‌شدگان بدر را به‌