گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٤ - ٣٥ سه دستور اخلاقى (شجاعت، حياء و فرصت)
نيت باشد، عمرش زياد مىشود». [١]
و همچنين فرموده است:
«مَنْ حَسُنَ بِرُّهُ بِأهلِ بَيْتِهِ زيدَ فى عُمرِهِ
؛ هر كه با خانوادهاش نيكوكار باشد، عمرش زياد شود». [٢]
و فرمودهاند:
«إن أحْبَبْتَ أن يَزيدَ اللَّهُ فى عُمركَ فَسُرَّ أبَوَيكَ
؛ اگر دوست دارى خداوند بر عمرت بيفزايد، پدر و مادرت را خوشحال كن». [٣]
امام سجّاد عليه السلام در دعاى مكارم الاخلاق صحيفه سجّاديه عرض مىكند:
«وَعَمِّرْنى ما كانَ عُمرى بِذْلَةً فى طاعَتِكَ، فإذا كانَ عُمرى مَرتَعاً لِلشَّيطانِ فَاقْبِضْنى إِلَيْكَ
؛ عمر مرا تا وقتى كه صرف طاعت تو مىشود دراز گردان و هرگاه عمرم چراگاه شيطان گشت، جانم را بستان و به سوى خود ببر».
مطلب دوم: نمونههايى از وقتشناسى پيشوايان اسلام:
١. پيرمردى بنام «عنوان بصرى» كه ٩٤ سال داشت در مدينه محضر امام صادق عليه السلام رسيد و مسائلى را از ايشان پرسيد، پس از سؤالات با اين كه كارى نداشت، همانجا نشست، امام عليه السلام ديد وقتش بيهوده تلف مىشود فرمود:
«إنّي رَجُلٌ مَطْلوبٌ وَمَعَ ذلِكَ لِي أوْرَادٌ في كُلّ ساعَةٍ مِن آناءِ اللّيلِ والنّهارِ فَلا تَشْغَلْنِي عَن وِرْدِي؛
من مردى هستم كه كار و زندگى دارم، در عين حال در هر ساعتى از وقتهاى شبانه روز، ذكر و عبادتى دارم، مرا از عبادتم باز ندار». [٤]
در وقت ديگرى هم بعد از سؤالات، نزد امام عليه السلام نشست، امام عليه السلام به او فرمود:
«قُمْ يا عَبْدَ اللَّهِ عنّي فَقَدْ نَصَحْتُكَ ولا تُفْسِدْ عَليَّ وِرْدِي فإنّي رَجُلٌ ضَنِينٌ بِنَفْسِي؛
از نزدم برخيز و برو، تو را نصيحت كردم، ذكر و عبادتم را تباه نساز، من مردى
[١]. بحارالانوار، ج ٦٩، ص ٤٠٨
[٢]. امالى طوسى، ص ٢٤٥
[٣]. ميزان الحكمه، ج ٦، ص ٥٤٦
[٤]. بحارالانوار، ج ٢، ص ٢٢٤ تا ٢٢٦