گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٨ - ٣١ چرخش بين مال و جان و دين

هم ندارند.

امّا آياتى كه دنيا را مدح مى‌كند: در بعضى از آيات، مال به عنوان خير، معرفى شده: «ان تَرَكَ خيراً الْوَصِيَّةُ ...». [١]

در بعضى از آيات، مواهب مادّى به عنوان فضل خدا نام برده شده: «وَابْتَغُوا مِن فَضْلِ اللَّهِ». [٢]

در جاى ديگر مى‌فرمايد: همه نعمت‌هاى روى زمين را براى شما آفريده است. «خَلَقَ لَكُم مَّا فِى الْارْضِ جَمِيعاً». [٣]

از طرف ديگر آياتى داريم كه دنيا را تحقير مى‌كند. در يك جا دنيا را عرض و متاع فانى مى‌شمرد: «تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَيَوةِ الدُّنْيَا». [٤]

در جاى ديگر دنيا را مايه غرور و غفلت مى‌شمرد: «وَمَا الْحَيَوةُ الدُّنْيَآ إلَّامَتَاعُ الْغُرُورِ». [٥]

و در جاى ديگر دنيا را وسيله سرگرمى و بازيچه شمرده: «وَمَا هذِهِ الْحَيَوةُ الدُّنْيَآ إلَّالَهْوٌ وَلَعِبٌ». [٦]

و در جايى دنيا را مايه غفلت از ياد خدا مى‌داند: «رَجَالٌ لَّاتُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ». [٧]

اين تعبيرات دوگانه در روايات هم آمده است:

درباره مدح دنيا در حديثى على عليه السلام از كسى شنيد كه دنيا را مذمت مى‌كند و آن‌

[١]. بقره، آيه ١٨٠

[٢]. جمعه، آيه ١٠

[٣]. بقره، آيه ٢٩

[٤]. نساء، آيه ٩٤

[٥]. حديد، آيه ٢٠

[٦]. عنكبوت، آيه ٦٤

[٧]. نور، آيه ٣٧