پيدايش مذاهب - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨١ - تحقيق و بررسى
با ايجاد «مه مصنوعى» خود را مستور مىدارند؛ تمام اينها يك نوع تقيّه محسوب مىشود، حتّى در پارهاى از موارد با استفاده از نوع لباس دشمن و تهيّه كارتهاى هويّت او مىكوشند در قلب سپاه دشمن نفوذ كنند و به اين ترتيب استتار و تقيّه هم از نظر جسم و هم از نظر عقيده يكى از تاكتيكهاى شناخته شده براى پيروزى بر مشكلات در همه دنياست و چگونه مىتوان آن را مخصوص جمعيّتى دانست.
ممكن است انتخاب لفظ تقيّه مخصوص جمعيّتى باشد امّا روح و حقيقت آن تعميم دارد.
در تاريخ معاصر در حوادث رمضان چند سال پيش استفاده از روش تقيّه يكى از عوامل مهم پيروزى مسلمانان در ميدانهاى نبرد، بر صهيونيستها بود.
در زندگى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كه هيچ كس در شهامت و شجاعت و تدبير او ترديدى ندارد، مسائلى مانند هجرت در ميان هالهاى از تقيّه فرو رفته است. قرار گرفتن على عليه السلام در بستر به جاى پيامبر صلى الله عليه و آله يك نوع تقيّه بود.
رفتن به غار «ثور» و ماندن در اعماق غار و سپس راه رفتن در شبها به سوى مدينه و پنهان شدن در روزها، همه از مصاديق تقيّه محسوب مىگردد و هيچ كس نمىتواند، آن را به عنوان يك نقطه ضعف معرّفى كند.
حتّى امام حسين عليه السلام كه نمونه اتمّ شكستن سدّ تقيّه در موارد لزوم بوده است، در پارهاى از موارد كه به پيشرفت هدف مقدّس كمك مىكرد از اين روش استفاده مىنمود. خروج شبانه از مدينه، خروج از مكّه در آن موقع خاص كه مردم سرگرم اعمال حج بودند، مظاهرى از تقيّه تاكتيكى است.
داستان «هانى بن عروه» و طرحى كه براى قتل «ابن زياد» كشيده بود نيز خارج از اين موضوع نيست.
اينها همه نمونههايى است از تقيّه در عقيده، هويّت و طرحها و نقشهها كه در