پيدايش مذاهب - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩ - تفسير و توضيح

فَأُوْلَئِكَ لَهُمْ جَزَآءُ الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُواْ وَ هُمْ فِى الْغُرُفاتِ آمِنُونَ»؛ اموال و فرزندانتان هرگز شما را نزد ما مقرّب نمى‌سازد، جز كسانى كه ايمان بياورند و عمل صالحى انجام دهند كه براى آنان پاداش مضاعف در برابر كارهايى است كه انجام داده‌اند و آنها در غرفه‌هاى (بهشتى) در (نهايت) امنيّت خواهند بود» [١].

٣- مال و نيروى انسانى در بعضى از آيات به عنوان يك موهبت و امداد الهى شمرده شده است، آن جا كه مى‌گويد:

« «وَ أَمْدَدْناكُم بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ»؛ و شما را به وسيله دارايى‌ها و فرزندانى كمك خواهيم كرد» [٢].

٤- در بسيارى از آيات قرآن مال وسيله مؤثّر جهاد ذكر شده است:

« «وَ جَاهِدُواْ بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ»؛ و با اموال و جانهاى خود در راه خدا جهاد نماييد». [٣]

و آيات ديگرى از اين قبيل.

٥- در روايتى از پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله نقل شده:

«كَادَ الفَقْرُ أنْ يَكُونَ كُفْراً؛ نزديك است كه فقر به كفر بيانجامد»! [٤]

و به اين ترتيب فقر، «هم مرز» با كفر و موجب تباهى شخصيّت انسان در دو جهان معرّفى شده است.

٦- در نهج البلاغه در كلمات قصار مى‌خوانيم:

«الفَقْرُ هُوَ الْمَوْتُ الأكْبَرُ؛ فقر مرگ بزرگ است». [٥]

[١]. سوره سبا، آيه ٣٧.

[٢]. سوره اسراء، آيه ٦.

[٣]. سوره توبه، آيه ٤١.

[٤]. سفينة البحار، ماده فقر.

[٥]. نهج البلاغه، كلمات قصار ١٦٣.