پيدايش مذاهب - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٨ - طرق آماده شدن زمينهها

جالب اين كه از جمله آياتى كه در روايات اسلامى ناظر به مسأله ظهور آن مصلح بزرگ معرّفى شده آيه ذيل مى‌باشد:

« «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ مِنْكُمْ وَ عَمِلُواْ الْصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فَى الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمْ الَّذِى ارْتَضَى‌ لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِى لَايُشْرِكُونَ بِى شَيْئاً»؛ خداوند به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‌اند وعده مى‌دهد كه به يقين آنان را حكمران روى زمين خواهد كرد همان گونه كه به پيشينيان آنها حكومت روى زمين را بخشيد و دين و آيينى را كه براى آنها پسنديده پا بر جا و ريشه دار خواهد ساخت و ترسشان را به امنيّت و آرامش مبدّل مى‌كند آن چنان كه تنها مرا مى‌پرستند و چيزى را شريك من نخواهند ساخت» [١].

در روايات اسلامى مى‌خوانيم كه امام صادق عليه السلام ذيل اين آيه فرمود:

«القَائِمُ وَ أصْحَابُهُ». [٢]

در حديث ديگرى مى‌خوانيم:

«نُزِلَتْ فِى المَهْدِى».

تفسير اين آيه به قيام آن مصلح بزرگ، نشان‌دهنده اين حقيقت است كه تنها افرادى كه داراى‌ «ايمان و عمل» صالحند مى‌توانند به خود نويد زندگى رضايت‌بخشى در حكومت او بدهند، نه آنها كه با ظلم و ستم همكارى دارند و از ايمان و عمل صالح بيگانه‌اند.

از سوى ديگر تشبيه به اقوام گذشته كه از جمله‌ «كَمَا اسْتَخْلَفَ» استفاده مى‌شود باز اين حقيقت را تأكيد مى‌كند كه همان‌طور كه اقوام پيشين بر اثر خودسازى،

[١]. سوره نور، آيه ٥٥.

[٢]. بحار الانوار، ج ١٣، ص ١٤.