٨٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حضرت ابراهيم، مكّه را گرامى داشت و براى آن دعا كرد. من نيز مدينه را گرامى داشته و حرمت نهادم، آن گونه كه ابراهيم ، مكّه را حرمت نهاد. من براى مُدّ و صاعِ [١] مدينه دعا كردم، آن گونه كه ابراهيم براى مكه دعا كرد.

٨٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پروردگارا، ابراهيم، مكّه را حرمت نهاد و آن را حرم قرار داد. من نيز مدينه را؛ محدوده دو تنگه آن را حرمت مى نهم و حرام مى كنم، تا خونى در آن ريخته نشود، سلاح براى جنگ، همراه برداشته نشود و گياه آن جز براى علوفه دام چيده نشود. خدايا، مدينه را بر ما مبارك گردان، خدايا، پيمانه ما را (مُدّ و صاع) پربركت گردان. خدايا، مدينه ما را پر بركت گردان. خدايا با يك بركت، دو بركت قرار بده. سوگند به آن كه جانم در دست اوست، هيچ درّه و شكافى در مدينه نيست، مگر آن كه دو فرشته مأمور نگهبانى از آنند، تا وارد آن شويد.

٨٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مدينه، حرم است، از «عائر» تا فلان جا، هركس در آن قتلى مرتكب شود، يا قاتلى را پناه دهد، لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر او باد. از او هيچ توبه و فديه اى پذيرفته نمى شود.

٨٢٨.امام على عليه السلام : مكه، حرم خداست و مدينه، حرم رسول خدا صلى الله عليه و آله است.

٨٢٩.امام صادق عليه السلام : مكّه، حرم ابراهيم عليه السلام است ومدينه، حرم محمّد صلى الله عليه و آله است.

[١] مُدّ و صاع، پيمانه و واحد وزن در عربى است.