٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گياه حرم چيده نمى شود، درخت آن و خار آن قطع نمى شود و شكارش رمانده نمى شود...، پس هر كه را ديديد كه گياه حرام را چيده يا درختش را قطع كرده يا شكارش را رمانده است، براى شما رواست كه ناسزايش بگوييد يا پشت او را ـ در حدّى كه در حرم حلال است ـ به درد آوريد.

٤٤.امام باقر عليه السلام : خداوند حرام ساخته كه گياه حرمش چيده يا درخت آن قطع شود ـ مگر گياه اِذخرـ يا پرنده آن صيد گردد.

٤٥.امام صادق عليه السلام : از درخت مكّه جز درخت خرما و درخت ميوه، كنده نمى شود .

٤٦.امام صادق عليه السلام : هرچه كه در حرم مى رويد، بر همه مردم حرام است (چيدنش) مگر آن چه را خودت رويانده و كاشته اى.

ذبح شكار

٤٧.امام صادق عليه السلام : شكار را در حرم نبايد ذبح كرد، هر چند در بيرون حرم صيد شده باشد.

٤٨.شهاب بن عبد ربّه: به امام صادق عليه السلام گفتم: با جوجه هايى كه از غير مكّه مى آورند سَحرى مى خورم. آن ها را در حرم ذبح مى كنند و با آن سَحرى مى خورم. حضرت فرمود: سحرىِ تو سحرى بدى است. آيا نمى دانى آن چه را زنده وارد حرم كنند، ذبح و نگهداشتن آن بر تو حرام است؟

٤٩.امام صادق عليه السلام : در مكّه، جز شتر، گاو، گوسفند و مرغ، نبايد ذبح شود.