٧٠٠.امام باقر عليه السلام : چه بهره مى برد كسى كه اين راه را مى پيمايد، اگر اين سه خصلت در او نباشد: پرهيزكاريى كه او را از نافرمانى هاى خدا بازدارد، بردباريى كه به وسيله آن بر خشم خود مالك شود و همراهى خوب با مصاحبان خود.

٧٠١.امام صادق عليه السلام : از مفاخره بپرهيز وبر توباد پرهيزكارى كه تو را از نافرمانى هاى خدا باز دارد. همانا خداى متعال فرمايد: «پس آلودگى خود را وانهند» و كلام زشت گفتن در احرام نيز جزء آن است. پس چون وارد مكّه شدى وكعبه را طواف كردى، كلام پاكيزه گفته اى واين كفّاره آن است.

ب ـ كمك به همراهان

٧٠٢.اسماعيل خثعمى: به امام صادق عليه السلام عرض كردم: وقتى ما به مكّه مى رسيم، همراهان ما به طواف مى روند و مرا براى نگهدارى وسايلشان مى گذارند. فرمود: پاداش تو، بيش از آنان است.

٧٠٣.مرازم بن حكيم: با محمد بن مصادف، همراه بودم. چون به مدينه وارد شديم، بيمار گشتم. او به مسجد مى رفت و مرا تنها مى گذاشت. اين را به مصادف (پدر او) شِكوه كردم. او هم به امام صادق عليه السلام خبر داد. حضرت به او چنين پيغام فرستاد: نشستن تو كنار او، برتر از نماز خواندنت در مسجد است.

ج ـ مواظبت از ره توشه

٧٠٤.ابو بصير : از امام صادق عليه السلام درباره شخص مُحرمى كه دستار بر شكمش مى بندد پرسيدم . فرمود : «نه» سپس فرمود : «پدرم مى گفت كمربندى را كه خرجى اش در آنست به كمر محكم ببندد ، تا از آن مطمئن گردد ، كه با همين خرجى ، مى تواند حجش را تمام كند .