حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣١٧
پاداش سعى
٥٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حج گزار وقتى بين صفا و مروه سعى كند ، از گناهانش بيرون مى آيد .
٥٥٦.امام سجّاد عليه السلام : فرشتگان ، براى كسى كه ميان صفا و مروه سعى كند ، شفاعت مى كنند و شفاعتشان درباره او پذيرفته مى شود .
ه ـ تقصير
٥٥٧.امام صادق عليه السلام : اگر در عمره تمتّعى، چون از سعى فارغ شدى از موى اطراف سر و ريش خود بزن و مقدارى از سبيلت را بچين و ناخنهايت را بگير و مقدارى را براى حجّ خود نگاه دار و چون چنين كردى، از احرام بيرون آمده اى، از هر چه كه از آن احرام بسته بودى. پس هر قدر كه خواستى بر گِرد كعبه طواف مستحب كن.
٥٥٨.امام صادق عليه السلام : طواف متمتّع آن است كه كعبه را طواف كند، ميان صفا و مروه سعى كند و از موى خود كوتاه كند، اگر چنين كرد، از احرام درآمده است.
٥٥٩.امام صادق عليه السلام : هفت بار بر گرد خانه خدا طواف كن، نزد مقام ابراهيم عليه السلام دو ركعت نماز بخوان و بين صفا و مروه سعى كن و از موى خود بچين و چون روز ترويه رسيد، غسل كن و احرام براى حج ببند و مثل مردم انجام بده.
٣ / ٣
واجبات حجّ تمتّع
الف ـ احرام
٥٦٠.امام صادق عليه السلام : چون آدم مأمور به توبه شد، جبرئيل به او گفت: اى آدم، برخيز. پس او را روز ترويه بيرون آورد، دستور داد غسل كند و مُحرِم شود ... پس چون روز هشتم ذى حجّه شد، جبرئيل او را به سوى منا بيرون آورد. شب آن جا ماند. چون صبح شد او را به سوى عرفات بيرون آورد. آنگاه كه او را از مكّه بيرون آورده بود، احرام و لبّيك گويى را به او ياد داده بود. روز عرفه، هنگام زوال خورشيد (ظهر) لبّيك را قطع كرد.