شناخت نامه کليني و الکافي - قنبری، محمد - الصفحة ٥٨١
است دنباله اعتراف اين زنديق است كه مى گويد: «من احاديثى جعل كرده ام كه آخر ماه شعبان به نيت اول ماه رمضان روزه بگيريد و آخر ماه رمضان به نيت اول ماه شوال افطار كنيد». چنانكه مى بينيد: اين مرد زنديق براى جعليات خود برگه اى به دست مى دهد كه فقط با «احاديث عدديه» انطباق دارد و اهل نظر مى دانند كه «احاديث عدديه» در كتاب هاى شيعيان به صورت هاى مختلف روايت شده است اما در احاديث حماد بن سلمه، اثرى از آن مشهود نمى باشد. [١] ولى متأسفانه فقهاى شيعه در حدود ٢٠٠ سال به اين احاديث جعلى عمل كرده اند و فتوا داده اند كه از جمله آنان ابن قولويه قمى است با شاگردانش شيخ صدوق و شيخ مفيد و شيخ كراچكى، و هر چند ابوالحسن بن داود قمى نقاد حديث به آنان گفت كه «احاديث عدديه» قابل عمل نيست، نپذيرفتند. نزاع و مخاصمه تا آن حد بالا گرفت كه ابن قولويه قمى در تأييد «احاديث عدديه» كتبى تأليف كرد و ابوالحسن بن داود قمى هم كتابى نوشت و كتاب او را رد كرد. مجددا ابن قولويه قمى كتابى نوشت و كتاب ابن داود را رد كرد. مرحوم شيخ صدوق، در كتاب خصال، ج ٢، ص ٥٣١ و كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٢، ص ١٧١ سخنى دارد كه حاكى از برخورد نامناسب آن روزگار است. هر كس مايل باشد مى تواند مراجعه نمايد. بالأخره ابوريحان بيرونى منجم آزاده ايرانى متوفاى ٤٣٠ كه از ماجراى اين احاديث باخبر شد، در نوشته هاى خود كذب اين احاديث را مدلل كرد و گويا شيخ طوسى با الهام از بيانات او به انكار جدى پرداخت و در كتب تهذيب و استبصار، احاديث عدديه را مردود شمرد و از آن پس كسى به اين احاديث جعلى توجه نكرد، و
[١] كيهان فرهنگى، ص ٣٤، ستون ٣.[٢] ر.ك: معجم رجال الحديث، ج ١، ص ٣٤.[٣] كيهان فرهنگى، ص ٣٥، ستون ٣.[٤] كيهان فرهنگى، ص ٣٦، ستون ١.[٥] كيهان فرهنگى، ص ٣٥، ستون ٢.[٦] ر.ك: مرآة علامه مجلسى، ج ٨، ص ١١٢؛ درايه شهيد، ص ٢٩؛ وجيزه شيخ بهايى، ص ٨ .[٧] ر.ك: صحيح الكافى، حديث ٧٣؛ بحار الأنوار مجلسى، ج ٢٣، ص ٢٥ ـ ٢٨.[٨] ر.ك: بحار الأنوار، ج ٩٥، ص ٢٩.[٩] ر.ك: مهج الدعوات، ص ٤٤٤؛ مفاتيح الجنان، ص ٢٩٩؛ بحار الأنوار، ج ٦٦، ص ٤٧٦.[١٠] كيهان فرهنگى، ص ٣٥، ستون ٣.[١١] رك: معرفة الحديث، ص ٤٢ ٤٤.[١٢] ر.ك: تهذيب التهذيب، ابن حجر، ج ٣، ص ١٥؛ معرفة الحديث، ص ٤٤.[١٣] ر.ك: تصحيح النظر فى توضيح نخبة الفكر .[١٤] احاديث عدديه در كتب كافى، ج ٤، ص ٧٨، فقيه من لا يحضره الفقيه، ج ٢، ص ١٧٠، كتاب خصال، ج ٢، ص ٥٢٧ و ص ٦٠٢، كتاب اقبال الأعمال، ص تا ٠١٦، كتاب وسائل الشيعه، ابواب هلال ماه رمضان، روايت شده است.[١٥] ر.ك: اقبال الاعمال، ص ٥ .[١٦] كيهان فرهنگى، ص ٣٥، ستون ١.[١٧] ر.ك: رجال شيخ طوسى، ص ٤٤٢؛ منتظم ابن جوزى، ج ٦، ص ٣٣٧؛ تذكرة الحفاظ، ذهبى، ص ٨٤٠ .[١٨] كيهان فرهنگى، ص ٣٥، ستون ٢.[١٩] ر.ك: معجم رجال الحديث، ترجمه كلينى.[٢٠] ر.ك: رجال نجاشى ترجمه كلينى.[٢١] ر.ك: مشيخه تهذيب، ص ٢٩؛ استبصار، ج ٤، ص ٣١٠، فهرست ابو غالب زرارى، ص ٧٨.[٢٢] ر.ك: غيبت نعمانى، ص ٢٤٩.