بيروت به سال ١٤٢١ق، به چاپ رسيده است. [١] الشافى فى شرح الكافى از خليل بن غازى قزوينى(م١٠٨٩ق) شامل شرح اُصول و قسمتى از فروع الكافى تا اواخر طهارت به زبان عربى است. [٢] تعليقات على الشافى فى شرح الكافى تعليقاتى است بر چاپ جديد شافى كه توسط عبدالحسين بن عبداللّه مظفر نجفى انجام گرفته است. جزء اوّل آن در سال ١٣٧٦ق، در نجف اشرف به چاپ رسيده است. [٣] الصافى فى شرح الكافى از خليل بن غازى قزوينى(م١٠٨٩ق) شامل شرح اُصول، فروع و روضه الكافى در ٣٤ جزء به زبان فارسى است كه به فرمان شاه عباس دوم و طى بيست سال تلاش مداوم آن را به اتمام رسانده است. روش وى بدين گونه است كه ابتدا متن حديث را به عنوان «اصل» ذكر مى كند، سپس با عناوين «شرح» به توضيح آن مى پردازد. [٤] شرح فروع الكافى از خليل بن غازى قزوينى(م١٠٨٩ق) از اوّل طهارت تا آخر صلات. [٥] شيخ آقا بزرگ اين شرح را با همين عنوان جداگانه ذكر كرده است. دستيابى به پاسخ اين سؤال كه آيا اين اثر جزئى از دو شرح ديگر مولى خليل قزوينى است يا خود اثرى جداست؟ نياز به تحقيق بيشتر دارد. شرح اُصول الكافى از امير محمد معصوم قزوينى (م١٠٩١ق) كه تقريظ استادش ميرزا رفيعا نايينى بر آن است. [٦] شرح روضة الكافى(البضاعة المزجاة) از محمد بن قارياغدى كه در سال١٠٩٨ق، نگارش يافته است و پر از فوايد رجالى و تراجم است. [٧]

[١] فهرست نسخه هاى خطى كتابخانه آستان قدس رضوى، ج ١٤، ص ٢٩٥، ش ٥٥٣ ٥٥٤؛ الذريعة، ج ١٤، ص ٢٤ و ج ١٣، ص٢٩٧؛ معجم مؤلفى الشيعة، ص ٣٨١.[٢] الذريعة، ج ١٣، ص ٥ ٦.[٣] همان، ج ١٣، ص ٦.[٤] ر. ك: همان، ج٦، ص ١٤٥ و ج ١٥، ص ٤، ش١٧؛ فهرست نسخه هاى خطى كتابخانه آستان قدس رضوى، ج ١٤، ص ٣١٩ ٣٣٥، ش ٥٩٧ ٦٣٢.[٥] الذريعة، ج١٣، ص ٩٩.[٦] همان، ج ١٣، ص ١٠٠، ش ٣١٥.[٧] همان، ج٦، ص ١٨٢ و ج ١٠، ص١١٣، ج١٣، ص ٢٩٦؛ دليل المخطوطات، ص ٢٢.