هنگامى كه او را به اندام برآوردم» (موسوى گرمارودى) يا «چون آفرينشش را به پايان بردم» (عبدالمحمّد آيتى) يا «او را مردى كامل كردم» (علامه حسن زاده) استفاده مى كرد تا جمله روشن تر شود. ٧. بعضى از باب هاى كافى اين گونه ترجمه شده اند: باب أدنى المعرفة: بابى درباره كمترين درجه خداشناسى باب المعبود: بابى درباره پرستش شده (معبود) باب الكون والمكان: بابى درباره بودن و مكان و حال اين كه «كمترين درجه خداشناسى» يا «خداشناسى» و «پرستش» و «وجودشناسى» ساده تر و براى عنوان مناسب ترند. ديگر اين كه بعضى از مطالب ترجمه بايد به پاورقى منتقل مى شدند: ١. آدرس آيات قرآن؛ ٢. نشانى كتاب هايى كه براى توضيح و تفسير بيشتر ارائه شده اند؛ ٣. ترجمه بعضى القاب روات؛ مثلاً ابان زيات كه به ابان روغن فروش ترجمه شده است. [١] ٤. بعضى نكته هاى توضيحى مترجم؛ اگر چه با پرانتز آنها را مشخص كرده است؛ مثلاً در ترجمه «... وأمر إبراهيم أن يذبح إسحاق ...» نوشته است: «به حضرت ابراهيم عليه السلام دستور داد كه اسحاق (و به قول مشهور، اسماعيل) را سر ببرد». [٢] سخن آخر اين كه پيشنهاد مى شود: ترجمه ها تفسير گونه باشد تا همه نكات دانستنى توضيح و تبيين مسائل نهفته در روايات را در بر گيرد. و براى سهولت در چاپ و استفاده خواننده، به جاى آن كه متن در يك صفحه و ترجمه در طرف ديگر قرار گيرد و مترجم را در تنگناى جا قرار دهد، هر روايت يا هر جمله از روايات با ترجمه تفسير گونه خود، پشت سر هم تنظيم شود و به چاپ برسد. [٣]

[١] ج ١، ص ٤٧٣، ح ٥٧٩.[٢] ج ١، ص ٣٢٥، ح ٣٨٣.[٣] براساس پيشنهاد دكتر سيد عبدالوهاب طالقانى در مجله ترجمان وحى، ش ١٧، مقاله «ضرورت تحولى فراگير در ترجمه قرآن كريم».