ملّاصالح در ذيل حديث بيست و يكم «كتاب العقل»، مطلبى نقل كرده كه عينا در شرح ملّاصدرا هست. [١] همچنين در ذيل حديث پانزدهم «باب فرض طاعة الأئمة»، مطلبى نقل مى كند كه در شرح ملّاصدرا هست. [٢] او در ذيل حديث اوّل باب (جوامع التوحيد) نيز مطلبى آورده كه عينا در شرح ملّاصدرا آمده است. [٣] در ذيل حديث اوّل باب «ثواب العالم» مى گويد: قال بعض أصحابنا أراد بالملائكة النفس الناطقة... . [٤] همين عبارت در شرح ملّاصدرا هست. [٥] بنابراين، ملّاصالح نيز از شروح ديگر استفاده كرده است؛ امّا همان طور كه درباره مرآة العقول گفته شد، ملّاصالح هم از شرح ملّاصدرا با استناد و بى استناد، بهره فراوان برده است؛ يعنى استفاده او از شرح ملّاصدرا، قابل مقايسه با استفاده از شرح تسترى و استرآبادى و نايينى و ميرداماد نيست.

سوم. «الوافى» فيض كاشانى

فيض از «تعليقه» ميرداماد و شرح ملّاصدرا با تصريح به نام آنان، نقل مى كند و معلوم نيست كه از شروح ديگر بهره برده است يا نه كه در اين باره، تتبّع بيشترى لازم است. در «وافى» در ذيل حديث (عقل و جهل) مى گويد: قال السيد الداماد تغمّده اللّه بغفرانه المراد بالجهل مبدأه الذى هو القوّة الجاهلة كما أنّ المراد بالعقل هو العقل العاقلة. [٦] در «تعليقه» ميرداماد، عين همين عبارت آمده است. [٧] در ذيل حديث (يا هشام) آمده: قال السيد الداماد رحمه الله جعل الجنّة ثمن البدن اشارة الى انّ ثمن النفس المجردة

[١] شرح ملّاصالح، ج١، ص٤٠٠؛ شرح اُصول الكافى، ج١، ص ٥٦٦.[٢] همان، ج٥، ص١٨٨؛ شرح اُصول الكافى، ج٢، ص ٣٣٥.[٣] شرح ملّاصالح، ج١، ص ١٨٨ و شرح ملّاصدرا (چاپ سنگى)، ص ٣٤٠.[٤] همان، ج٢، ص ٥٥.[٥] شرح اُصول الكافى، ج٢، ص ٧٠.[٦] الوافى (چاپ جديد)، ج١، ص ٥٧.[٧] تعليقه ميرداماد، ص ٤١.