اولاً ضعف اسناد چنانكه گفته شد پذيرفته نيست و اكثر علماى اهل سنت اين احاديث را صحيح دانسته اند. اما در مورد ادعاى غير معقول بودن اين احاديث بايد گفت: موضوع ظهور مهدى عليه السلام محال عقلى نيست تا منجر به رد آن شود، حتى در روايات پيامبر صلى الله عليه و آله پيش بينى هاى ديگرى مثل خروج عاشيه بر امام على عليه السلام شهادت امام حسن و امام حسين عليهماالسلام و جز آن وارد شده كه به وقوع پيوست وظهور مهدى عليه السلام عجيب تر از اينها نيست. در ضمن عقل بسيارى از حقايق را درك نمى كند و چنين نيست كه هر چه عقل درنيافت اصلى نداشته باشد مسائل مربوط به ملاحم و فتن در آخر الزمان از اين قبيل است و عقل راهى به آن ندارد [١] بلكه بايد صحت اخبار و احاديث آن تأييد شود و اين موضوع در احاديث مهدى عليه السلام ثابت شد. در مورد احاديث ضعيف هم اولاً هيچ عالمى به خاطر ضعف حديثى آن را غيرمعقول نمى داند، ثانيا بسيارى از اين احاديث بوسيله احاديث صحيح تأييد مى گردد.

احتجاج پنجم: قياس عقيده ظهور مهدى عليه السلام با ادعاهاى مهدويت

استاد سعد محمد حسن با اين مقايسه مى گويد: چون ادعاهاى مهدويت توسط محمدبن حنفيه و مهدى عباسى باطل بود و به وقوع نپيوست، بشارت پيامبر صلى الله عليه و آله به ظهور مهدى عليه السلام در آخرالزمان هم باطل است. [٢] بررسى: چنين قياسى باطل است، چون مقيس عليه باطل است و نتيجه اى ندارد، اگر چنين بود براى مثال يهوديان مى توانستند نبوت پيامبر صلى الله عليه و آله را منكر شوند، چون افراد ديگرى مثل مسيلمه كذاب هم ادعاى نبوت كردند، يا عدالت، بى معناست چون ستمگران تاريخ هم در ابتدا ادعاى برپايى عدالت مى كردند و...

[١] ر.ك: المهدى المنتظر و العقل، محمد جواد مغنيه، ص ٨٩.[٢] ر.ك: نقد الحديث بين الاجتهاد و التقليد، السيد الجلالى، ص ٤٠.