٦. يونس بن عبدالرحمن كتاب هاى شيعيان عراقى را به حضرت ابوالحسن رضا عليه السلام عرضه مى دارد. [١] ٧. كتاب ابن عزافر به جناب حسين بن روح رحمه الله عرضه شد، و ايشان كه در همه امور از قول امام عصر عليه الصلوة والسلام تخطى نمى كرد، [٢] عمل به آن را مقبول دانسته و پذيرفتند. [٣] از عصر امام ابوالحسن رضا عليه السلام به بعد دانشمندان شيعه دست به تأليف كتاب هاى بزرگى زدند كه استخراج شده از اصول قدما و حاوى صدها و هزارها حديث مورد احتياج جامعه شيعى بود، و بدين ترتيب در تاريخ حديث مرحله تازه اى پديد آمد. از جمله اين تأليفات كتاب المحاسن ابو جعفر احمد بن محمد بن خالد برقى (متوفى ٢٧٤) از اصحاب امام جواد و امام هادى عليهماالسلام است. اين كتاب تا آن جا به جامعيت شهرت داشته و مقبوليت عام يافته بوده است كه شيخ طوسى هنگام ذكر نام كتاب هاى ابن عقده مورخ رجالى و محدث مشهور مى گويد: يكى از كتاب هاى او كتاب الآداب است. اين كتاب بسيار بزرگ بود و مانند كتاب المحاسن ابواب فراوانى را شامل است. [٤] علامه ملا محمد تقى مجلسى پدر، در شرح فارسى خود بر من لا يحضره الفقيه در مورد كتاب المحاسن مى نويسد: اين كتاب نزد ما هست، و چنانكه مشايخ نقل كرده اند بسيار بزرگ و ثقه و معتمد عليه بوده آنچه الحال هست شايد ثُلث آن باشد. [٥] در روضات الجنات آمده است: برقى تأليفات فراوان دارد، بزرگ ترين و جامع ترين آنها كتاب محاسن است كه مشهور بوده و در زمان ما موجود مى باشد. اين كتاب مشتمل بر بيش از صد باب در فقه و حكمت و آداب علل شرعى و توحيد و ساير اصول دين و فروع

[١] رجال كشى، ص ٢٢٤، چاپ دانشگاه مشهد.[٢] الغيبه طوسى، ص ٢١٩، چاپ نجف.[٣] همان، ص ٣٣٩ ٣٤٠.[٤] الفهرست، ص ٤٣.[٥] المحاسن، مقدمه، صفحه ى.