در مقاله يحيى محمد ضمن اشكالاتى كه بر محمد عابد الجابرى وارد آمده بود درباره كتاب اصول كافى نيز اظهاراتى بيان شده بود كه برخى از آنها نادرست مى نمود و نياز به پاسخ داشت، بر اساس نوشتار حاضر كه عمدتا برگرفته از مقدمه عربى استاد على اكبر غفارى بر كتاب اصول كافى است تنظيم گرديد كه در طى آن به برخى از ويژگى هاى اين موسوعه گرانقدر شيعه پرداخته شده و به برخى از اشكالات پاسخ داده شده است. كتاب شريف كافى يكى از بزرگ ترين مجموعه هاى حديثى است كه شامل روايات وارده از پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام و شامل علوم اسلامى اعم از اصول و فروع بوده و با بهترين نظام، تركيب، تبويب، دقت ضبط فراوان و ايجاز عناوين سامان داده شده است و نسبت به كتاب هاى مشابه خود كه نزديك به زمان او بوده اند برترى فراوانى دارد. به عنوان مثال اگر كتاب صحيح بخارى را در نظر بگيريم با همه بزرگى و مهارت و گستردگى اطلاعات مؤلف در گستره حديث كه سبب شده است برخى از اهل سنت كتابش را به لحاظ اعتبار، پس از قرآن، صحيح بنامند بعضا نقايص زير را در آن مشاهده مى كنيم: ١. اين كتاب داراى ابوابى است كه هيچ ارتباطى با كتاب ندارند.

[١] كتاب ماه دين، شماره ٥٩ و ٥٨، مرداد و شهريور ١٣٨١، ص ٦٢ ٦٣.