نامه اى است در دفاع از كتاب، صحيح الكافى و پاسخ به نقدهاى گفت وگوى نويسنده نامه با نشريه كيهان فرهنگى كه آقايان جعفر سبحانى، محمد جواد شبيرى و محمد جاودان مطرح ساخته اند. بسم اللّه الرحمن الرحيم «... حق را هواخواهانى است و باطل را هواخواهانى دگر. اگر هواخواهان باطل بسيارند، از ديرباز هم چنين بوده است و اگر هواخواهان حق اندكند، بسا اندك كه بر فزون غالب آمد و باشد كه باز هم غالب آيد و جلوه حق برقرار گردد». [٢] حق و باطل با دليل و منطق روشن مى شود نه با كثرت حاميان و گرنه مذهب جعفرى باطل بود، از آن رو كه شمار سنيان افزون است و شمار مسيحيان از سنيان افزون تر و شمار بوداييان از مسيحيان. اگر نقد حديث را روا نمى دانند، بايد پاسخ خود را در اصول فقه و يا بحث رجال و درايه جويا شوند، و اگر نقد حديث را روا مى دانند، چه طرحى براى آن در نظر دارند كه هم نقد حديث به نحو احسن صورت بگيرد و هم سلامت جو برقرار بماند.

[١] كيهان فرهنگى، بهمن ١٣٦٥، پياپى ٣٥، ص ٢٩ ٣٥.[٢] نهج البلاغه، خطبه ١٦.[٣] كيهان فرهنگى، پياپى ٣٣، ص ٣٠، ستون ٣.[٤] ر.ك: معجم رجال الحديث، ج ١، ص ٤٠ و ١٠٤؛ فقيه من لا يحضره الفقيه، ج ٤، ص ٣٥٨.