١٤. ميزان الأنساب؛ رساله اى كوچك در احوال امامزاده هاى معتبر اصفهان است كه در سال ١٣٧٢ق، با مقدمه و مؤخره اى سودمند و مفصل به قلم مرحوم مير سيد احمد روضاتى در قم چاپ شده است.

تأليفات چاپ نشده او

١٥. سؤال و جواب فقهى از طهارت تا ديات؛ مانند جامع الشتات ميرزاى قمى و به حجم آن. ١٦. شرح منظومه درّه سيد بحرالعلوم؛ نام آن غرّة است. ١٧. حاشيه رياض المسائل سيدعلى طباطبايى؛ ١٨. حاشيه بر شرح لمعه؛ ١٩. حاشيه بر قوانين ميرزاى قمى؛ ٢٠. حاشيه بر معالم الاُصول؛ كتاب بزرگى است. ٢١. حاشيه بر اسفار ملّا صدرا؛ نامش «تنبيه الحكماء الأبرار بر آنچه هست در اسفار» است. ٢٢. رساله كبيره استصحاب؛ رساله استصحابِ چاپ شده تلخيص آن است. ٢٣. اجازه كبيره؛ كه براى يكى از علما نوشته و شرح حال مشايخ خود را در ضمن آن نگاشته است؛ مانند لؤلؤة البحرين صاحب حدائق است. ٢٤. فوائد در رجال؛ شايد بخشى از المقالات اللطيفة باشد كه پيش تر ياد كرديم. ٢٥. جواهر العلم؛ از اين كتاب در اجازه خود به مرحوم شيخ محمدباقر اصطهباناتى ياد كرده است. ٢٦. ديوان شعر؛ قبلاً گفتيم كه ايشان گاهى شعر هم مى سروده است. ٢٧. رساله در حرمت ذبايح اهل كتاب؛ اين رساله اولين اثر فقهى اوست كه در اوايل بلوغ به امر استادش سيد صدرالدين عاملى نوشته است و استاد با نوشتن تقريظى بر آن، اجتهاد او را تصديق كرده است. ٢٨. رساله در تقديم حمد بر تسبيح در تسبيح فاطمه زهرا عليهاالسلام؛ ٢٩. رساله در كيفيت استخاره؛