دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٧
٢ / ٣
آرزوى نهايى عارفان
٣٤.امام على عليه السلام ـ در دعاى پيش از نماز شب ـ :بار خدايا! دل هاى اهل خشوع ، شيفته تو اند و خِردهاى خردمندان ، با تو اُنس گرفته اند و عالمان ، هماره از تو در بيم اند و دل هاى اهل تقصير ، به تو پناه آورده اند. پس ـ اى آرزوى عارفان، و اى اميد آرزومندان ـ بر محمّد و خاندان پاك او، درود فرست و مرا از رسوايى هاى روز پاداش، آن گاه كه پرده ها كنار مى روند و آنچه در سينه هاست ، هويدا مى گردد، پناه دِه.
٣٥.امام على عليه السلام ـ در دعاى روز يكشنبه ـ:بار خدايا! از تو درخواست مى كنم ، به سان درخواست كردن گنهكارى كه نافرمانى هايش ، راه را بر او تنگ كرده و به هلاكتش در افكنده است و پناه دهنده اى جز تو ندارد و اميدى غير از تو ندارد و فريادرسى مهربان تر از تو ندارد و تكيه گاهى كه بر او تكيه كند ، جز بخشايش تو ندارد .
٣٦.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعاى روز عرفه ـ:اى آرزوى من! اى اميد من! اى بهترين كسى كه از او يارى مى طلبند! اى بخشنده ترينِ بخشندگان! اى كسى كه مهرش بر خشمش پيشى دارد! اى آقاى من و مولاى من و مورد وثوق من و اميد من و تكيه گاه من و اى اندوخته من و پشتوانه من و ساز و برگ من و غايت آرزو و اشتياق من!
٣٧.امام صادق عليه السلام ـ در دعاى روز عرفه ـ :رحمت از تو درخواست مى كنم ، اى سَرورم و مولايم و مورد وثوقم! اى اميد من! اى تكيه گاه و پناه من، و اى اندوخته و پشتوانه و ساز و برگ من و اى آرزو و آرمان من!