دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦١
فصل چهارم : حكمت امامت
الف ـ حكمت سياسى
٤ / ١
استقرار نظام سياسى اسلام
قرآن
«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! از خدا فرمان ببريد و از پيامبر و اولياى امر خود ، اطاعت كنيد و اگر در چيزى نزاع كرديد ، آن را به خدا و پيامبر ارجاع دهيد» .
حديث
٦٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از كسى كه خداوند ، او را ولىّ امر قرار داده است ، حرف شنوى و فرمان بردارى كنيد؛ زيرا او شيرازه اسلام است.
٦٨.امام على عليه السلام : امامت ، شيرازه[١] امّت است.
٦٩.امام على عليه السلام : بار خدايا! تو خود مى دانى كه آنچه از ما سر زد ، نه از سرِ قدرت خواهى بود و نه براى به دست آوردن چيزى از متاع دنيا؛ بلكه براى آن بود كه نشانه ها [و احكامِ] دين تو را باز گردانيم و اصلاح را در سرزمين هاى تو آشكار سازيم تا بندگانِ ستم ديده ات ، امنيت و آسودگى يابند و احكام و حدودِ تعطيل شده ات ، دوباره برقرار شوند.
[١] در متن عربى حديث ، تعبير «نظام» آمده كه در لغت ، به معناى رشته اى است كه با آن، مرواريد و مانند آن را به رشته مى كشند؛ سامان بخش؛ مايه نظم.