٥٢.كمال الدين ـ به نقل از عبد اللّه بن خداش بصرى ـ :مردى از امام صادق عليه السلام پرسيد: آيا زمين ، ساعتى از وجود امام، خالى مى ماند؟ فرمود: «زمين ، از حق خالى نمى ماند».

٥٣.الكافى ـ به نقل از ابو بصير ـ :امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام فرمود : «خداوند ، زمين را بدون عالِم نگذاشته است ، كه اگر چنين بود ، حق از باطل شناخته نمى شد» .

٣ / ٢

وجود حجّت ، پيش از آفريده ها و با آفريده ها و پس از آنها

٥٤.امام على عليه السلام : خداوند پاك ، هرگز آفريدگان خود را از وجود پيامبرى برانگيخته، يا كتابى فرو فرستاده، يا حجّتى الزام آور و يا راهى راست و روشن ، خالى نگذاشته است؛ پيامبرانى كه اندك بودنِ شمارشان و فراوانىِ انكارْ كنندگانشان ، آنان را به كوتاهى در انجام دادن رسالت نمى كشانَد، چه آن پيامبر پيشين كه پيامبرانِ پس از او ، برايش نام برده شده باشد، و چه آن پسينى كه پيامبرانِ پيش از او ، معرّفى اش كرده اند. بدين سان ، نسل ها گذشت و روزگاران سپرى شد و پدران رفتند و فرزندان جاى آنها را گرفتند.

٥٥.امام باقر عليه السلام : خداوند عز و جل نخواست كه پس از محمّد صلى الله عليه و آله ، بندگان را بدون حجّت رها كند.

٥٦.امام صادق عليه السلام : حجّت ، پيش از مخلوق (آفريده ها) بوده و با مخلوق هست و پس از مخلوق هم خواهد بود.

٥٧.امام صادق عليه السلام : اگر در روى زمين جز دو نفر باقى نمانَد، حتما يكى از آن دو ، حجّت است.