دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٢٥
١٦٧.المحاسن ـ به نقل از حسين بن ابى العلاء ـ :از امام صادق عليه السلام در باره اين سخن پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كه: «هر كس بميرد و امامى نداشته باشد ، به مرگ جاهلى مرده است»، سؤال كردم. فرمود: «آرى، اگر مردم از على بن الحسين (زين العابدين) عليه السلام پيروى مى كردند و عبد الملك بن مروان را رها مى ساختند ، هدايت مى شدند». گفتيم: هر كس بميرد و امامش را نشناسد ، به مرگ جاهلى مرده است، [يعنى ]مرگ در حال كفر؟ فرمود: «نه، مردن در گم راهى».
١٦٨.الاختصاص ـ به نقل از عمر بن يزيد ـ :از امام كاظم عليه السلام شنيدم كه مى فرمايد: «هر كس بدون داشتن امامى بميرد ، به مرگى جاهلى مرده است؛ امامى زنده كه بشناسدش». گفتم: از پدرتان نشنيدم كه اين را فرموده باشد ـ يعنى امام زنده را ـ! فرمود: «به خدا سوگند ، اين را پيامبر خدا فرموده است. پيامبر خدا فرمود: هر كس بميرد و امامى نداشته باشد كه از او حرف شنوى و اطاعت كند، با مرگ جاهلى مرده است ».
١٦٩.كمال الدين ـ به نقل از محمّد بن اسماعيل ـ :امام رضا عليه السلام فرمود: «اگر كسى در حالى در گذرد كه امامى نداشته باشد ، به مرگ جاهلى در گذشته است». من به ايشان گفتم : آيا هر كسى كه بميرد و امامى نداشته باشد ، به مرگ جاهلى مرده است؟ فرمود: «آرى».
١٧٠.امام عسكرى ـ به نقل از پدرانش عليهم السلام ـ :هر كس بميرد و امام زمانش را نشناخته باشد ، به مرگ جاهلى مرده است.ر . ك : اهل بيت عليهم السلام در قرآن و حديث : (بخش دوم / فصل سوم : پرهيزاندن از نشناختن اهل بيت) .