دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٢٩
٤ / ٨
گناهكارى
١٠١.امام على عليه السلام : هر كه كردارش از گناهان سالم بماند ، به آرزويش از آخرت دست مى يابد.
١٠٢.امام على عليه السلام : بار خدايا! براى هر گناهى كه اَجَل ها را نزديك ، اميدها را قطع و عمرها را كوتاه مى كند ، از تو آمرزش مى طلبم.
١٠٣.امام صادق عليه السلام : مردى به حسين ـ كه درودهاى خداوند بر او باد ـ نوشت: مرا دو كلمه موعظه كن. در پاسخ او نوشت: «هر كس چيزى را از طريق نافرمانى كردن خدا بجويد، آنچه را بدان اميد دارد ، بيشتر از دست مى دهد و آنچه از آن مى گريزد ، زودتر به سرش مى آيد» .
٤ / ٩
اهمّيت ندادن به آخرت
١٠٤.امام على عليه السلام : كسى كه دنيا آرزو و مطلوب او باشد ، به آرزو و مطلوبش نمى رسد.
١٠٥.امام على عليه السلام : كسى كه براى آخرت كار نكند، به آرزويش نمى رسد.
١٠٦.امام حسين عليه السلام : زنهار! اين دنيا شما را نفريبد ، كه دنيا ، اميد هر كه را به آن بگرايد ، قطع مى كند و هر كه را به آن چشم طمع بندد ، نامراد مى سازد.