دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٣

٤٦.امام على عليه السلام ـ از دعاى ايشان در پيش از نماز شب ـ :پس ـ اى آرزوى عارفان، و اى اميد آرزومندان ـ بر محمّد و خاندان پاك او، درود فرست ... .

٤٧.فاطمه عليهاالسلام ـ در تعقيبات نمازهاى پنجگانه ـ :آقاى من! ... مرجع شكايات ، تويى و از تو بايد يارى خواست و به تو بايد اميد بست.

٤٨.امام زين العابدين عليه السلام : بار خدايا! همگان ، تو را مى خوانند و اميد همه خلايق ، تويى . تو روزى كننده خوبى ها و زداينده بدى هايى .

٤٩.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعا ـ :اى آن كه اميد و آرزوست و در سختى ها به او تكيه مى شود! ... چگونه بترسم ، در حالى كه تو اميد منى!؟ و چگونه تباه و نابود شوم ، در حالى كه در سختى و آسايش ، تكيه گاهم تويى!؟

٥٠.امام باقر عليه السلام ـ در دعا ـ :بار خدايا! اگر هر كسِ ديگرى، مردم، تكيه گاه و اميدش باشند ، امّا من، تكيه گاه و اميدم تويى. بهترين عافيتِ[١] دنيا را قسمت من فرما و مرا به حكم و قضايى كه براى من تقدير كرده اى ، خشنود گردان.