دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٣٧
٢٧٨.الكافى ـ به نقل از احمد بن عمر ـ :از امام رضا عليه السلام در باره اين سخن خداوند عز و جل : «خدا به شما فرمان مى دهد كه امانت ها را به صاحبانش باز گردانيد» پرسيدم . فرمود : «صاحبانش همان امامانِ از دودمان محمد صلى الله عليه و آله هستند ، كه امام بايد امانت [امامت] را به امامِ پس از خود بسپارد و آن را به كسى جز او ندهد و از او پنهان نكند» .
٢٧٩.الكافى ـ به نقل از مُعَلَّى بن خُنَيس ـ :از امام صادق عليه السلام درباره اين سخن خداوند عز و جل : «خدا به شما دستور مى دهد كه امانت ها را به صاحبانش بپردازيد» پرسيدم . فرمود : «خدا به امامِ پيشين فرموده است كه هر چه نزد اوست ، به امام پس از خود بدهد» .
٢٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همه شما سرپرست هستيد و همه تان در باره زيردست خود ، بازخواست مى شويد . امام [نيز] سرپرست است و در باره زيردستانش ، بازخواست مى شود .
٢٨١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ اميرى نيست كه بر ده نفر امير شود ، مگر آن كه در روز قيامت ، در باره آنان از او بازخواست مى گردد .
٢٨٢.صحيح البخارى ـ به نقل از ابو هريره ـ :پيامبر خدا فرمود : «هر گاه امانت تباه شد، منتظر قيامت باش» . گفت[م] : تباه كردن آن ، چگونه است ، اى پيامبر خدا؟ فرمود : «هر گاه كار به نااهلش واگذار شد ، منتظر قيامت باش» .