دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٠٩
حديث
٢٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى متعال به داوود عليه السلام فرمود : «بر دلِ هر دانشمندِ هوس خواهى ، حرام است كه او را پيشواى پرهيزگاران قرار دهم» . «و آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به سوى آتش مى خوانند» ـ :
٢٤٤.امام صادق عليه السلام ـ در تفسير اين سخن خداى متعال :اين پيشوايان ، امر خود را بر امر خدا مقدّم مى دارند و حكم خود را بر حكم خدا ، و به دلخواه خود ، بر خلاف آنچه در كتاب خداى عز و جلهست ، رفتار مى كنند .
٧ / ٣
نادانى
٢٤٥.امام على عليه السلام : شايسته نيست كه حاكم بر نواميس و جان ها و غنايم و داورى ها و پيشوايىِ مسلمانان ، فردى بخيل باشد ـ كه بر دارايى آنان حريص گردد ـ و يا نادان ـ كه با نادانىِ خود ، گم راهشان كند ـ .
٢٤٦.امام على عليه السلام : شايسته نيست كه آزمند ، حاكم بر مسلمانان باشد ؛ زيرا به دارايى هاى آنان طمع مى بندد ، و نه نادان ؛ زيرا با نادانى خود ، آنان را به نابودى مى كشاند، و نه بخيل ؛ زيرا آنان را از حقوقشان محروم مى سازد .
٢٤٧.امام على عليه السلام : اى مردم! هيچ چيز در نزد خداوند ، محبوب تر و سودش فراگيرتر از خردمندى و دانايىِ يك پيشوا نيست ، و هيچ چيز در نزد خداوند ، منفورتر و زيانش فراگيرتر از نادانى و حماقت پيشوا نيست .