دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٢١
١٥٨.امام صادق عليه السلام : زمين جز با وجود امام ، سامان نمى يابد، و هر كس بميرد و امام خود را نشناسد ، به مرگ جاهلى مرده است.
١٥٩.امام صادق عليه السلام : هر كس در حالى از دنيا برود كه امامى ندارد ، به مرگ جاهلى در گذشته است؛ كفر و شرك و گم راهى.
١٦٠.امام صادق عليه السلام : هر كس يك شب را بدون شناخت امامش بگذراند [و در آن شب از دنيا برود] ، به مرگ جاهلى در گذشته است.
١٦١.الاختصاص ـ به نقل از ابو جارود ـ :امام صادق عليه السلام فرمود : «هر كس در حالى از دنيا برود كه امام زنده آشكارى نداشته باشد ، به مرگ جاهلى در گذشته است». من گفتم: قربانت گردم! امام زنده؟! فرمود: «امام زنده».
١٦٢.أعلام الدين ـ به نقل از ابو بصير ـ :امام صادق عليه السلام فرمود : «هر كس بميرد و بيعت امامى به گردنش نباشد ، به مرگ جاهلى مرده است، و مردم، معذور نيستند، تا آن كه امام خود را بشناسند. پس هر كس در حالى از دنيا برود كه آشنا [و معتقد] به امامت باشد ، پيش و پس افتادن اين امر (ظهور و قيام قائم عليه السلام ) ، به او زيانى نمى رساند و همانند كسى است كه با قائم عليه السلام ، در خيمه [فرماندهى] او باشد». ايشان سپس لَختى درنگ كرد و آن گاه فرمود: «نه؛ بلكه همانند كسى است كه در ركاب او بجنگد». باز فرمود: «نه؛ بلكه ـ به خدا سوگند ـ همانند كسى است كه در ركاب پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شهيد شود».