٢٦٦.امام على عليه السلام : زنهار از فريفته شدن به آرزو ! ... اگر غمِ فردا را به امروزت بيفكنى ، بر اندوه و رنج خويش افزوده اى و مجبور مى شوى آنچه براى روزها كفايتت مى كند ، در امروزت گرد آورى و اين ، خود، موجب غم و غصّه شديد ، مشغله بسيار و رنج و زحمت فراوان مى شود، و به خاطر آرزو ، عملْ ضعيف مى شود، در صورتى كه اگر دلت را از آرزو تهى سازى ، در عمل مى كوشى. آرزوى تو در امروز ، از دو جهت به تو زيان مى رساند: [نخست، اين كه ]به سبب آن، در باره عمل ، امروز و فردا مى كنى، و [دوم، اين كه ]به غم و اندوهت مى افزايى.

٢٦٧.امام على عليه السلام ـ خطاب به مردى كه از ايشان ، پندى خواست ـ :از آنان مباش كه بدون عمل ، به آخرت، اميد بسته اند و به سبب آرزوى دراز ، توبه را به تأخير مى افكنند.

٨ / ٧

كوتاهى كردن در عمل

٢٦٨.امام على عليه السلام : هر كه آرزويش گسترده شود ، عملش كوتاه مى شود.