دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٤١
١٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عجب دارم از كسى كه مرگ در تعقيب اوست و او آرزومند دنياست!
١٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه مى داند از عزيزان جدا مى شود و در خاك، آرام مى گيرد و با حسابرسى مواجه مى شود، سزاوار است كه آرزو بر كَنَد و كردار نيك در پيش گيرد.
١٢٨.امام على عليه السلام : هر كه چشم به راه اَجَلش باشد ، آرزويش كوتاه مى شود.
١٢٩.امام على عليه السلام : هر كه زندگى و عمرش را كوتاه ببيند ، اميد و آرزويش كوتاه مى گردند.
١٣٠.امام على عليه السلام : اگر بنده ، اَجَل و فاصله [اندك] آن را مى ديد ، هر آينه ، آرزو و فريب آن را دشمن مى داشت.
١٣١.امام على عليه السلام : اگر بنده ، اَجَل و شتاب آن را به طرف خود مى ديد ، بى گمان ، آرزو را دشمن مى داشت و از طلب دنيا دست مى كشيد.
١٣٢.امام على عليه السلام : اگر اجلْ شناخته مى شد، آرزو كوتاه مى گرديد .