٢٤٦٧.الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة) ـ به نقل از ابن ابى مُلَيكه ـ: ابن عبّاس ، در مسجد الحرام در انتظار خبر حسين بن على عليه السلام نشسته بود كه مردى آمد و چيزى درِ گوش او گفت . ابن عبّاس ، بلافاصله، استرجاع كرد («إنّا للّه ِِ» گفت) . گفتيم: اى ابن عبّاس ! چه اتّفاقى افتاده است ؟ ابن عبّاس گفت: مصيبت بزرگى است كه من آن را به حساب خدا مى گذارم. غلام من خبر داد كه از ابن زبير شنيده كه حسين بن على ، كشته شده است. طولى نكشيد كه ابن زبير ، نزد ابن عبّاس آمد و به او تسليت گفت و باز گشت. ابن عبّاس برخاست و وارد منزلش شد و مردم براى تسليت گفتن ، به خانه او مى آمدند .

١ / ٣

محمّد بن حنفيّه [١]

٢٤٦٨.المعجم الكبير ـ به نقل از مُنذِر ثَورى ـ: ما هر گاه از حسين عليه السلام و همراهان كشته شده او ـ كه خدا از آنان خشنود باد ـ ياد مى كرديم، محمّد بن حنفيّه مى گفت: با حسين عليه السلام ، هفده جوانْ كشته شدند كه همه شان در رَحِم فاطمه [٢] ، رشد كرده .

[١] ر . ك : ج ٣ پانوشت ص ٤٢٧ .[٢] بايد مراد ، فاطمه بنت اسد باشد ، چنان كه مثير الأحزان آورده است . ضمنا اين منبع ، گوينده سخن را محمّد بن على باقر عليه السلام شمرده است ، نه محمّد بن على (معروف به محمّد بن حنفيه) ر . ك : مثير الأحزان : ص ١١١ .