دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١٧
٢٦٠٧.الملهوف: عمامه امام حسين عليه السلام را احبش بن مرثد بن علقمه حضرمى ـ كه خدا لعنتش كند ـ گرفت. و گفته شده جابر بن يزيد اَودى ـ كه لعنت خدا بر او باد ـ آن را گرفت و با آن ، دستار بست و كم عقل شد.
٦ / ٨
اسحاق بن حَيوه حَضرَمى
اسحاق بن حَيوه حضرمى ، از سوارانى است كه داوطلبانه به دعوت عمر بن سعد ، بر پيكر پاك امام حسين عليه السلام اسب تاختند . او همچنين پيراهن امام عليه السلام را به غارت برد و چون آن را پوشيد ، به پيسى مبتلا شد و مويش ريخت [١] . مختار ثقفى ، او را دستگير كرد و دستور داد بر بدنش اسب تاختند تا به هلاكت رسيد . گفتنى است كه در برخى منابع ، نام پدر اسحاق ، «حَوبة» ، «حَويّة» و «حَوىّ» نيز ذكر شده است . همچنين برخى منابع ، همين مطالب را به جَعوَنه حضرمى ، جعفر بن وَبْر حضرمى و جَعوَبة بن حَويّه حضرمى ، نسبت داده اند كه احتمال تصحيف در آنها فراوان است .
٢٦٠٨.تاريخ الطبرى ـ به نقل از حميد بن مسلم ـ: عمر بن سعد در ميان يارانش بانگ زد كه : چه كسى حاضر است بر بدن حسين ، اسب بتازد؟ ده نفر، اعلام آمادگى كردند و از جمله ، اسحاق بن حَيوه حضرمى بود و او همان كسى است كه پيراهن حسين عليه السلام را كند و بعدها به پيسى مبتلا شد.
[١] ر. ك : ج٧ ص٢٩٥ ( بخش نهم / فصل يكم / تاراج كردن وسايل امام عليه السلام ) و ص٣٠٥ ( اسب دواندن بر پيكر امام عليه السلام).