عبد الرحمان بن ابى خُشكاره بَجَلى، از تيره روزانى ، همان كسى است كه به كمك مسلم بن عبد اللّه ضِبابى، مسلم بن عوسجه (يار بزرگ امام حسين عليه السلام ) را كشت . او در قيام مختار ، دستگير گرديد و به دستور مختار، در بازار مالْ فروشان ، در برابر ديدگان مردم، سر بريده شد.

٢٦٣٩.تاريخُ ابن خَلدون: پايان سال ٦٦ [هجرى] بود . بزرگان قوم به بصره رفتند . مختار ، قاتلان حسين عليه السلام را تعقيب مى كرد ... . او زياد بن مالك ضُبَعى، عمران بن خالد عَثرى ، عبد الرحمان بن ابى حُشكاره (/ خُشكاره) بَجَلى و عبد اللّه بن قيس خَولانى را ـ كه وَرسِ [١] همراه حسين عليه السلام را غارت كرده بودند ـ احضار كرد و آنان را كشت.

٢٦٤٠.تاريخ الطبرى ـ به نقل از ابو سعيد صيقل ـ: سِعرِ حَنَفى در باره قاتلان حسين عليه السلام به مختار ، گزارشى داد و مختار ، عبد اللّه بن كامل را اعزام كرد . ما هم با او رفتيم تا به بنى ضُبَيعه رسيديم . عبد اللّه ، مردى به نام زياد بن مالك را دستگير كرد. سپس از آن جا گذشت تا به عَنَزه رسيد و مردى را نيز به نام عمران بن خالد در آن جا دستگير كرد. آن گاه مرا با مردانى كه دَبابه نام داشتند، به خانه اى در حَمراء فرستاد كه عبد الرحمان بن ابى حُشكاره بَجَلى و عبد اللّه بن قيس خَولانى آن جا بودند . آنها را آورديم تا نزد مختار رسيديم. مختار به آنها گفت: اى كُشندگانِ شايستگان و كُشندگان سَرور جوانان اهل بهشت ! آيا نمى بينيد كه خدا امروز ، شما را به ذلّت كشانده است و وَرس، شما را به روزى شوم انداخته است ؟ ـ و آنان از وَرسى كه همراه حسين عليه السلام بود، برده بودند ـ . آنها را به بازار ببريد و گردنشان را بزنيد. با آنان ، طبق دستور، عمل شد. آنها چهار نفر بودند.

[١] وَرس : دانه زردى شبيه كُنجد كه براى رنگ كردن لباس و موى سر و نيز درمان به كار مى رود و بوى خوشى دارد .