تأمّل در توصيه اهل بيت عليهم السلام بر برپا داشتنِ مجالس عزا براى شهداى كربلا [١] و زنده نگاه داشتن خاطره عاشورا، [٢] تشويق آنان به سرودن شعر [٣] در باره اين فاجعه بزرگِ تاريخ اسلام ، بشارت به پاداش هاى بزرگ در گريستن بر اين مصيبت بزرگ و گرياندن ديگران ، [٤] تأكيد بر اهمّيت عزادارى در دهه اوّل محرّم ، [٥] خصوصا درروز عاشورا [٦] ـ كه در فصول مختلف اين بخش ، به تفصيل آمده ـ ، به روشنى بيانگر اين حقيقت است كه عزادارى براى سيّد الشهدا عليه السلام و يارانش ، هدف بزرگى را دنبال مى كند كه تا آن هدف ، تحقّق نيافته است ، سنّت عزادارى در ميان پيروان اهل بيت عليهم السلام بايد تداوم يابد . بنا بر اين ، مسئله مهم ، اين است كه : هدف و حكمت ضرورت تداوم عزادارى براى سيّد الشهدا عليه السلام ، چه بوده است ؟

[١] ر . ك : ص ٣٨٥ (فصل يكم / تشويق به سوگوارى براى امام حسين عليه السلام) و ج ١٠ ص ١٣ (فصل سوم / سوگوارى در خانه) .[٢] ر . ك : ص ٤٣١ (فصل دوم: تشويق به مصيبت خوانى براى امام حسين عليه السلام) .[٣] ر . ك : ص ٤٣٩ (فصل دوم / يادكردِ مصيبت هاى امام حسين عليه السلام درمحضر امام صادق عليه السلام) و ج ١٠ ص ٤٩ (فصل چهارم / ثواب شعرخوانى در مصيبت آنان) .[٤] ر . ك : ج ١٠ ص ٤١ (فصل چهارم / ثواب گريه كردن برآنان) .[٥] ر . ك : ص ٣٨٩ (فصل يكم / سوگوارى در دهه اوّل محرّم) .[٦] ر . ك : ج ١٠ ص ٧ (فصل سوم / بزرگىِ مصيبت عاشورا) .