٢٧٠٩.الأمالى ، مفيد ـ به نقل از حَذلَم بن سُتَير ـ: در سال ٦١ [هجرى] وارد كوفه شدم، زمانى كه على بن الحسين (زين العابدين) عليه السلام با زنان از كربلا باز مى گشت و با آنان ، سپاهيانى بودند كه آنها را در ميان گرفته بودند. مردم براى تماشاى آنها بيرون آمدند و وقتى آنان را با شترانى بى جهاز آوردند، زنان كوفه مى گريستند و مرثيه مى سرودند. [١]

٢٧١٠.مطالب السؤول: آن گاه، آن گروه، حرم [حسين عليه السلام ] را همانند اسيران ، راه انداختند تا وارد كوفه شدند . مردم ، بيرون آمدند و تماشا مى كردند و مى گريستند و نوحه سرايى مى كردند. على بن الحسين ، زين العابدين عليه السلام ـ كه بيمارى ، او را از پا انداخته بود ـ مى فرمود: «اينان، براى ما مى گريند و نوحه سرايى مى كنند ! پس جنزديكانِج ما را چه كسانى كُشتند؟» .

[١] درالاحتجاج، از حذيم بن شريك اسدى نقل شده است كه در آن به جاى «زنان كوفه مى گريستند...»، آمده: «زنان كوفه مى گريستند و گريبان چاك مى كردند و مردان هم با آنان مى گريستند». در بلاغات النساء نيز از حذام اسدى نقل شده و در آن به جاى اين عبارات، آمده است: «زنان كوفه در آن رور، به خود، سيلى مى زدند و گريبان چاك مى كردند».