دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٠

(٢)

حكمت عزادارى

شناخت دلايل عزادارى براى امام حسين عليه السلام ، نخستين گام در راه تأمين اهداف بلند اين سنّت مهم و سرنوشت سازِ پيروان اهل بيت عليهم السلام است ؛ زيرا عزادارى بدون معرفت، نه تنها ارزشى ندارد ؛ بلكه چه بسا به زيان اهداف اصلى اين حركت ارزشمند نيز باشد . بر پايه روايتى ، در ره نمودهاى امام على عليه السلام به كميل ، چنين آمده است : ما مِن حَرَكَةٍ إلّا وَ أنتَ مُحتاجٌ فيها إلى مَعرِفَةٍ . [١] هيچ [رفتار و] حركتى نيست ، مگر اين كه تو در آن ، به شناخت، نيازمندى. ممكن است در پاسخ سؤال از علّت و چرايىِ عزادارى بر امام حسين عليه السلام و يارانش ، گفته شود كه مطابق نصّ صريح و روشن قرآن ، محبّت خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله ، واجب است . [٢] بنا بر اين ، مى توان گفت : حكمت گريه بر امام حسين عليه السلام و اقامه عزا براى مصائب ايشان ، اظهار ارادت به پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت آن بزرگوار است . بى ترديد ، اظهار محبّت نسبت به خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله از طريق سوگوارى براى سالار شهيدان ، همان طور كه اشاره شده ، پسنديده و در جهت بزرگداشت شعائر الهى است ؛ ليكن تأمّل در رواياتى كه توصيه و تأكيد بر تداوم اقامه ماتم بر سيّد الشهدا عليه السلام